Uzasadnienie
Pismem z 14 sierpnia 2024 r. D. N. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: organ) z 8 lipca 2024 r. znak [....], odmawiające przyznania pomocy w ramach interwencji I.10.5 – Rozwój małych gospodarstw objętej Planem Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi.
Pismem z dnia 4 października 2024r. pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Poinformował, że w wyniku przeprowadzonej analizy Agencja poinformowała skarżącego, pismem z dnia 27 września 2024r. znak: [....], że jego wniosek został przywrócony na drogę dalszej oceny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 i 2. Przepis art. 161 § 2 p.p.s.a. stanowi, że postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można rozstrzygnąć sprawy co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2017, art. 157 Nb 7 s. 563). Postępowanie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w toku postępowania wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia te muszą mieć charakter trwały, unicestwiając dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie. Jednym z przypadków bezprzedmiotowości postępowania jest sytuacja, gdy w trakcie postępowania przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. postanowienia WSA: w Opolu z 14 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Op 62/14, w Bydgoszczy z 18 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Bd 102/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
Mając na uwadze, że organ uwzględnił skargę złożoną przez skarżącego wskutek czego uchylono rozstrzygnięcie z 8 lipca 2024 r. i przywrócono jego wniosek do ponownej oceny (ww. pismo z 27 września 2024 r.) uznać należy, iż wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie, a zatem zostało zrealizowane żądanie skargi.
W ocenie Sądu dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a., mając na uwadze kwotę uiszczonego wpisu od skargi.