Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. M. B. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "projekt budowy drogi gminnej w miejscowości [...] planowanej na podstawie decyzji nr [...] Gminy [...] z dnia [...] maja 2013 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej ([...]) w szczególności rejonu drogi 6KDD przy której znajduje się działka o numerze [...]".
Pismem z dnia [...] września 2013 r. Sąd, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 września 2013 r., wezwał skarżącą m.in. do wskazania numeru i daty zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia [...] września 2013 r. skarżąca poinformowała, iż numer decyzji został podany w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. tj. decyzji nr [...] Gminy [...] z dnia [...] maja 2013 r. Jednocześnie skarżąca podniosła, iż składa skargę na projekt drogi, a nie na ww. decyzję o budowie drogi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do jej istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Na wstępie Sąd zauważa, iż jak wynika z pisma skarżącej z dnia [...] września 2013 r. intencją piszącej wyrażoną w piśmie było zaskarżenie projektu budowy drogi gminnej w miejscowości [...]. W związku z tym, iż wskazany projekt nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego, natomiast stanowi integralną część decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] (na którą powołuje się również skarżąca) Sąd przyjął, iż pismo skarżącej z dnia [...] sierpnia 2013 r. inicjujące niniejsze postępowanie sądowe stanowi skargę na tą właśnie decyzję.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zaskarżona decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] jest decyzją wydaną w pierwszej instancji. Czyniąc natomiast zadość zasadzie dwuinstancyjności postępowania, która wynika wprost z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 267; dalej: "k.p.a."), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy zgodnie z treścią art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie. Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji wydanej przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ I instancji.
Jednocześnie Sąd zauważa, iż z przekazanych Sądowi akt administracyjnych wynika, iż skarżąca skorzystała z przysługującego jej uprawnienia do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] Wojewoda [...] uchylił bowiem zaskarżoną decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. w części dotyczącej realizacji inwestycji drogowej na działce nr [...] i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałej części utrzymał ją w mocy.
Wobec powyższego złożenie do Sądu skargi na decyzję z dnia [...] maja 2013 r. Starosty [...] jako organu pierwszej instancji nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Na marginesie zauważyć jednocześnie wypada, iż nawet przy literalnym rozumieniu stanowiska skarżącej, iż zaskarżeniem objęty jest jedynie projekt budowy drogi gminnej, a nie decyzja, skargę taką należałoby uznać za niedopuszczalną, jako że projekt, o którym mowa nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Tym samym skarga taka, z tego powodu także podlegałaby odrzuceniu.