Uzasadnienie
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy I. S. podała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości [...]zł. Jako jedyny majątek wymieniła dom o powierzchni [...] m².
Pismem z dnia 14 października 2013 r. zobowiązano skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie zaświadczenia o wysokości emerytury, wyciągu z rachunku bankowego oraz wskazanie i udokumentowanie wysokości bieżących wydatków. W odpowiedzi skarżąca złożyła wygenerowany elektronicznie wydruk historii rachunku bankowego.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).
Instytucja przyznania prawa pomocy jest zatem rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana przede wszystkim wobec osób bez źródeł stałego dochodu i bez majątku tj. takich, które pozbawione są zupełnie środków do życia lub posiadają środki tak niewielkie, że nie starczają one na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Przy czym ciężar wykazania trudnej sytuacji materialnej ciąży na wnioskodawcy do Sądu natomiast należy jedynie ocena przedstawionych okoliczności.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że skarżąca w zasadzie w ogóle nie uzasadniła złożonego wniosku, wskazała jedynie na posiadanie domu jednorodzinnego oraz wysokość emerytury. Nie wyjaśniła jakie ponosi miesięczne obciążenia (wyżywienie, energia, gaz, woda itp.) i jak się one kształtują w stosunku do osiąganego dochodu. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku złożyła jedynie wyciąg z rachunku bankowego, z którego nie wynika nawet do kogo rachunek należy ani nie wskazuje na wysokość ustalonego debetu. Ze złożonego wydruku wynika natomiast, że wypłata środków przewyższa wpływy na konto.
Biorąc pod uwagę, że maksymalna wysokość debetu, wysokość oprocentowania stałego lub zmiennego, a także możliwy okres posiadania ujemnego stanu konta ustalany jest przez bank indywidualnie dla każdego klienta, najczęściej według takich parametrów jak: wiek, zarobki, rodzaj umowy o pracę, czas zatrudnienia, liczba osób w gospodarstwie domowym na utrzymaniu, historia kredytowa, czy posiadanie mieszkania, informacja taka jest istotna dla oceny wniosku w przedmiocie prawa pomocy. Przedłożony wydruk nie pozwala także ocenić jak kształtują się miesięczne zobowiązania skarżącej.
Skarżąca nie wykazała zatem w sposób przekonujący, by nie była w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych też względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.