Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 lipca 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 723/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi [...] sp. z o.o. (zwana dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie płatności PRŚ za 2010 rok, orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji.
Odpis wyroku z uzasadnieniem (sporządzonym z urzędu) doręczony został stronom, w tym pełnomocnikowi uczestnika postępowania [...] sp. z o.o. (zwany dalej: uczestnik postępowania) w dniu 31 lipca 2017 r.
Pismem z 7 sierpnia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) uczestnik postępowania złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku poprzez zasądzenie zwrotu kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwana dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba, że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3), w tej sytuacji właściwą formę orzeczenia stanowi postanowienie. Wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, zaś – stosownie do art. 16 § 2 p.p.s.a. – sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba, że ustawa stanowi inaczej.
Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym. Wskazać przy tym należy, że uzupełnić można tylko sentencję wyroku, a nie jego uzasadnienie.
Z treści powołanego przepisu wyraźnie wynika, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku poprzez zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w przypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo, że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania.
W sprawie istotną jest okoliczność, iż wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie o kosztach złożyła nie skarżąca, a uczestnik postępowania, któremu zgodnie z art. 200 p.p.s.a. nie przysługuje zwrot kosztów postępowania. Zwrot kosztów postępowania przysługuje bowiem jedynie na rzecz skarżącego, w razie uwzględnienia jego skargi, przy czym strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów (art. 200 i art. 210 § 1 zd. 1).
Dla porządku wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie na wniosek skarżącej przyznane zostało prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (por. postanowienie starszego referendarza sądowego z 22 marca 2017 r.).
W związku z tym, że żądanie uzupełnienia przedmiotowego orzeczenia o zasadzenie zwrotu kosztów postępowania zostało złożone przez podmiot nieuprawniony - uczestnika postępowania, nie podlega ono uwzględnieniu.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 157 § 1 i 3 p.p.s.a, orzekł, jak w sentencji postanowienia.