Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
W dniu [...] kwietnia 2010 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w związku z zamiarem złożenia skargi kasacyjnej. W jego uzasadnieniu skarżąca podała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z mężem i synem. Wyjaśniła, że zarówno ona jak i syn są osobami bezrobotnymi, natomiast mąż pozostaje w zatrudnieniu, jednak aktualnie zakład, w którym pracuje wstrzymał produkcję na czas nieokreślony. Skarżąca wyjaśniła, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (w załączeniu orzeczenie) pozostającą pod stała opieką lekarską i "nie nadaje się do żadnej pracy". Środki, którymi dysponuje rodzina nie wystarczają na bieżące opłaty i konieczne leki, dlatego też żyje ona w stałym zadłużeniu.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
W pierwszej kolejności należy rozpoznać wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Otóż, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. "e" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Do tej kategorii spraw zalicza się także sprawa skarżącej ponieważ przedmiotem jej skargi jest decyzja o odmowie przyznania świadczenia w drodze wyjątku wydana na podstawie ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz.353 ze zm.), a więc akt administracyjny dotyczący praw z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tym samym, w sytuacji ustawowego zwolnienia Sąd nie wydaje w tym zakresie odrębnego orzeczenia, bowiem skutek w postaci zwolnienia od kosztów sądowych nastąpił już w momencie wniesienia skargi, a w konsekwencji złożony w tym właśnie zakresie przez stronę wniosek podlega oddaleniu.
Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 cyt. ppsa, postanowiono, jak w pkt 2 sentencji.
Odrębnie natomiast należy rozpoznać wniosek w zakresie ustanowienia adwokata. Mając na uwadze wyjaśnienia skarżącej znajdujące potwierdzenie w aktach sprawy uznać należy, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca jest osobą trwale bezrobotną, schorowaną z orzeczonym stopniem niepełnosprawności. Według oświadczenia zarówno syn skarżącej jak i jej mąż również nie osiągają aktualnie dochodów. Sytuacja rodziny jest zatem bardzo trudna. Zachodzą zatem okoliczności uzasadniające zastosowanie instytucji prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a postanowiono, jak w sentencji.