Uzasadnienie
W dniu [...] września 2012 r. wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga Gminy Z. (dalej: "skarżąca") na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie zakazu prowadzenia działalności w zakresie organizowania targu zwierząt. Powyższa skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu [...] sierpnia 2012 r. (data stempla pocztowego). Skargę Sąd przekazał [...] Wojewódzkiemu Lekarzowi Weterynarii przy piśmie z dnia [...] września 2012 r., nadanym w urzędzie pocztowym także dnia [...] września 2012 r., o czym poinformował skarżącą.
Pismem z dnia [...] września 2012 r. (nadanym [...] września 2012 r.) skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Wyjaśniła, iż skarga została napisana w sposób prawidłowy i wysłana dnia [...] sierpnia 2012 r. Po otrzymaniu [...] września 2012 r. pisma Sądu skarżąca dowiedziała się, iż skarga została mylnie zaadresowana i wysłana bezpośrednio do Sądu, a winna być wysłana do [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S.. Dlatego też skarżąca, zważywszy powyższe, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uważa za zasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie, gdyż jak wynika z pisma skarżącej z dnia [...] września 2012 r. o mylnym skierowaniu skargi dowiedziała się w dniu [...] września 2012 r. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi:
- - wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,
- - uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu,
- - powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego,
- - równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).
W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że zawarta w dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka braku winy, warunkująca pozytywne rozpoznanie wniosku, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były przez niego nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Kierunek wykładni sądowej tego przepisu wskazuje, że winę wykluczają przeszkody, których wnioskodawca nie był w stanie przewidzieć, ani im zapobiec. O braku winy można mówić zatem tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się m.in. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy należy zatem wiązać z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych.
Niewielkie nawet niedbalstwo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania o przywrócenie uchybionego terminu. A contrario, negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tym wszystkim czynnościom, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności, zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż skarżąca nie przedstawiła okoliczności, które uprawdopodobniłyby brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a zatem zasadnym jest orzeczenie o odmowie jego przywrócenia. Podkreślić należy, że skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i nie przedłożyła żadnych okoliczności, które mogłyby usprawiedliwić ten fakt. Wskazała jedynie, że przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia skargi było mylne zaadresowanie i wysłanie skargi bezpośrednio do Sądu, zamiast do organu.
W ocenie Sądu o zasadności wniosku nie może przesądzać argument, iż uchybienie terminu było wynikiem błędu skarżącej. Brak winy po stronie dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02). Wskazany powód uchybienia terminowi do wniesienia skargi z całą pewnością nie wskazuje na brak winy w uchybieniu, lecz wręcz przeciwnie świadczy o braku zachowania staranności skarżącej. Dopuszczenie się przez stronę braku staranności, niedbalstwa, w świetle powołanych na wstępie uwag, w prowadzeniu własnych spraw wyłącza możliwość uwzględnienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.
Skarżąca nie może bowiem oczekiwać, że brak staranności i nadzoru na korespondencją będzie rekompensowany przez Sąd poprzez przywrócenie terminu do dokonania zaniedbanych czynności (por. postanowienia: NSA z dnia 5 września 2012 r., I FZ 333/12 oraz WSA z dnia 5 lipca 2012 r., III SA/Wa 1659/12).
W konsekwencji, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.