Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych.
Decyzja organu II instancji zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia została doręczona skarżącej w dniu [...] września 2009r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru oraz pisma Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2009 r.
W dniu [...] października 2009r. do Dyrektora Izby Celnej w W. wpłynęła skarga M. W. na powyższą decyzję nadana za pośrednictwem I. Sp. z o.o., w dniu [...] października 2009r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W myśl art. 54 § 1 ww. ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działalnie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Wskazać należy, że o zachowaniu terminu dotyczącego skargi wnoszonej za pośrednictwem organu, będzie decydować data jej wniesienia (oddania we właściwym urzędzie), albowiem stosownie do art. 83 § 3 cyt. ustawy, oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje fakt doręczenia skarżącej decyzji organu II instancji w dniu [...] września 2009r. Termin zatem do wniesienia skargi do Sądu upływał z dniem [...] października 2009r.
Z analizy akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca skargę do sądu administracyjnego została przekazana do organu za pośrednictwem prywatnego operatora pocztowego I. Sp. z o.o. w dniu [...] października 2009r. (pismo wyjaśniające Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2009 r.).
Jednakże za datę wniesienia skargi do sądu nie można uznać daty [...] października 2009r. Przyjąć bowiem należy, że polski urząd pocztowy, o którym mowa w art. 83 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest to każda jednostka organizacyjna operatora publicznego, która prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie pocztowych usług o charakterze powszechnym w zakresie przyjmowania, przewozu, doręczania przesyłek pocztowych. Tymczasem I. Sp. z o.o., za pośrednictwem, której przesłano skargę do Sądu, jest to podmiot prywatny, zajmujący się wprawdzie świadczeniem usług pocztowych, jednakże nie mają one charakteru powszechnego, co wynika z §1 pkt 3 Regulaminu Spółki.
W orzecznictwie przyjęto natomiast pogląd, że dokonanie czynności w takiej placówce jest niczym innym jak skorzystaniem z usług pośrednika i nie jest skuteczne odnośnie terminów tak, jak to jest w przypadku polskiego urzędu pocztowego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 20/06, niepubl; z dnia 6 lipca 2005 r., sygn. akt II GZ 64/05, niepupl. oraz z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 652/08, opubl. Lex nr 493746). W tej sytuacji za datę nadania skargi w niniejszej sprawie należy uznać datę jej wpływu do organu, tj. [...] października 2009 r.
Tym samym, skoro termin do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu [...] października 2009 r., mając na uwadze powyższe przepisy oraz stan faktyczny sprawy, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.