Uzasadnienie
Decyzją z [...] grudnia 2010 r. Nr [...] (której brak w przedstawionych Sądowi aktach sprawy) Komendant [...] Policji orzekł o zwolnieniu E. K. (skarżącej) ze służby w Policji z dniem [...] stycznia 2011 r.
Pismem z [...] stycznia 2011 r. (data nadania) skarżąca wniosła odwołanie na powołane wyżej rozstrzygnięcie. Następnie [...] lutego 2011 r. (data nadania) do organu odwoławczego wpłynęło od pełnomocnika skarżącej adwokata T. K. uzupełnienie odwołania od decyzji z [...] grudnia 2010 r. Jednocześnie pełnomocnik przedstawił pełnomocnictwo do działania w imieniu E. K. w sprawie postępowania dyscyplinarnego.
W odpowiedzi na powyższe organ odwoławczy pismem z [...] marca 2011 r. poinformował pełnomocnika strony, iż złożone pełnomocnictwo dotyczy postępowania dyscyplinarnego, a takie postępowanie nie było przeciwko skarżącej prowadzone.
Decyzją z [...] marca 2011 r. Komendant Główny Policji orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie niniejsze zostało skierowane do skarżącej. Na przesyłce zawierającej decyzję widnieje adnotacja poczty dotycząca dwukrotnego awizo przesyłki w dniach [...] i [...] marca 2011 r. oraz adnotacja, iż przesyłka nie została doręczona z uwagi na brak osoby upoważnionej do jej odbioru.
Następnie [...] czerwca 2011 r. decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej na jej wniosek.
Pismem z [...] czerwca 2011 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] marca 2011 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Bezsporną w przedmiotowej sprawie jest okoliczność, iż skarżąca w dniu [...] lutego 2011 r. udzieliła adwokatowi T. K. pełnomocnictwa do działania w jej imieniu w sprawie postępowania "dyscyplinarnego". Skutkiem powyższego oświadczenia woli skarżącej było wniesienie przez umocowanego pełnomocnika "uzupełnienia odwołania" od decyzji z [...] grudnia 2010 r. wydanej przez Komendanta [...] Policji w przedmiocie zwolnienia E. K. ze służby z Policji z dniem [...] stycznia 2011 r.
Zgodnie z treścią art. 40 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej Kpa), jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.
Z powołanego przepisu prawa wyraźnie wynika, iż strona może działać przez pełnomocnika, o ustanowieniu którego organ administracyjny powinien być powiadomiony. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa za jego pośrednictwem z pełnym skutkiem prawnym, wobec tego również wszystkie pisma doręcza się pełnomocnikowi, a nie stronie. Przepis art. 40 § 2 Kpa nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w Kpa zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, w tym orzeczeń (decyzji i postanowień), pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie.
Ponadto zgodnie z ugruntowanym poglądem doktryny, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez stronę, za którą działa pełnomocnik, rozpoczyna swój bieg dopiero od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi, choćby wcześniej zostało ono doręczone stronie (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2005, str. 295). Taki sam skutek wywołuje sytuacja, w której najpierw pismo organu zostało doręczone pełnomocnikowi, a dopiero potem bezpośrednio stronie, tj. mocodawcy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, działanie organu polegające na doręczeniu zaskarżonej decyzji stronie, w sytuacji, gdy w przedmiotowym postępowaniu udzieliła ona pełnomocnictwa do reprezentowania profesjonalnemu pełnomocnikowi było nieuprawnione. Skutkiem takiego działania organu jest uznanie, że nieprawidłowo doręczona decyzja nie weszła do obrotu prawnego. Powyższe prowadzi do uzasadnionego wniosku, że wniesiona w przedmiotowym postępowaniu skarga jako przedwczesna jest niedopuszczalna.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.