Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. przyznano skarżącemu A. J. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2016 r. skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu ponownie podał, że w dniu [...] października 2015 r. opuścił zakład karny, a podczas odbywania kary nie pracował odpłatnie. Oświadczył, że ma trudności w znalezieniu pracy z uwagi na to, że był karany. Ponadto posiada zadłużenie alimentacyjne.
Instytucja "prawa pomocy" stanowi odstępstwo od wynikającej z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., zasady odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Jej celem jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie.
Przyznanie prawa pomocy może mieć miejsce w przypadkach, kiedy spełnione zostaną przesłanki określone w art. 246 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 2 tego artykułu prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Ciężar wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy.
Z uzasadnienia wniosku wynika, że jedyną przeszkodą w znalezieniu zatrudnienia, a tym samym zdobyciu środków finansowych jest w ocenie skarżącego fakt, że jest on osobą karaną. Otóż wyjaśnić należy, że nie jest to okoliczność przesądzająca o zasadności wniosku. Z wyjaśnień skarżącego wynika, że z zakładu karnego został zwolniony w dniu [...] października 2016 r., trudno zatem uznać, że po upływnie 4 miesięcy od tej daty nie posiada on żadnych źródeł utrzymania (z tytułu choćby pracy dorywczej, czy sezonowej) i że nie jest w stanie wygospodarować kwoty [...] zł tytułem wpisu od skargi. Nie wyjaśnił on przy tym skąd, w sytuacji braku dochodów, czerpie środki na bieżące utrzymanie ewentualnie kto ponosi takie koszty. Skarżącemu z powodu jego sytuacji postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, niemniej jednak fakt opuszczenia zakładu karnego nie może być podstawą zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, skarżący bowiem nie wykazał, że istotnie nie jest w stanie podjąć jakiejkolwiek pracy.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji