Uzasadnienie
Decyzją znak [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (zwany dalej: "Dyrektor ARiMR", "organ odwoławczy") orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. Nr [...] z dnia [...] września 2013 r. odmawiającej przyznania [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w F. płatności rolnośrodowiskowej.
W dniu [...] lipca 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. P., prezes zarządu [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej "skarżąca"), będąca następcą prawnym [...] sp. z o.o., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem warunkiem skutecznego wniesienia skargi do Sądu jest uprzednie otrzymanie przez stronę rozstrzygnięcia w sprawie, a następnie wniesienie skargi w ww. terminie, w trybie przewidzianym w art. 54 § 1 p.p.s.a., tj. za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony, gdyż decyzja organu odwoławczego z dnia [...] lutego 2014 r. nie została skarżącej skutecznie doręczona.
Kwestie doręczenia pism w postępowaniu administracyjnym podlegają ściśle określonym regułom. Zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej "k.p.a."), organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi (art. 40 § 1 i § 2 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie organ administracji doręczenie przesyłki zawierającej ww. decyzję powierzył poczcie. Przepis art. 42 § 1 k.p.a. stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub w miejscu pracy.
Z kolei z art. 43 zd. 1 k.p.a. wynika, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w powyższych przepisach, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a.), zaś zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.).
W przypadku niepodjęcia przesyłki w ww. terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Zgodnie natomiast z art. 44 § 4 k.p.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, w którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
W ocenie Sądu, nie wszystkie przesłanki wskazane w powyższym przepisie, warunkujące uznanie przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję za skutecznie doręczoną w sposób zastępczy, zostały w niniejszej sprawie spełnione. Znajdująca się w przedstawionych przy skardze aktach administracyjnych przesyłka, zawierająca decyzję Dyrektora ARiMR z dnia [...] lutego 2014 r. oraz potwierdzenie odbioru tej przesyłki nie zawierają żadnej adnotacji o powtórnym awizowaniu przesyłki, pozostawieniu zawiadomienia o możliwości jej odbioru, jak również informacji o sposobie powiadomienia adresata o próbie ponownego doręczenia, informacji o placówce pocztowej, w której przesyłka jest przechowywana, terminie odbioru przesyłki, a także adnotacji o miejscu umieszczania awiza, co jest niezbędnym wymogiem dla spełnienia warunku doręczenia zastępczego. Mimo tego organ odwoławczy uznał przesyłkę za doręczoną w trybie art. 44 k.p.a.
Jak wynika z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 2105/11, dotyczącego art. 44 k.p.a., osoba dokonująca powtórnego zawiadomienia powinna w treści takiego zawiadomienia zawrzeć takie elementy, jak: informację o pozostawieniu pisma procesowego do odbioru, precyzyjne wskazanie miejsca (tzn. szczegółowe określenie nazwy danej instytucji i jej dokładnego adresu, w którym pismo może być odebrane, wskazanie, że pismo może być odebrane w terminie nie dłuższym niż 14 dnia od daty pierwszego zawiadomienia, przy czym będzie się to odbywało poprzez precyzyjne wskazanie daty dokonania pierwszego zawiadomienia i wskazanie na obowiązujący termin 14 dni, szczegółowe pouczenie o skutkach prawnych nieodebrania pisma w tak wyznaczonym terminie. Adresat musi być zawiadomiony w sposób niebudzący wątpliwości zarówno o pozostawieniu pisma, miejscu, gdzie może je odebrać, jak i terminie odbioru.
W przypadku braku takiej informacji doręczenie zastępcze jest bezskuteczne.
W sytuacji braku na dowodzie doręczenia adnotacji doręczyciela o powtórnym awizowaniu przesyłki, o pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki, jak również informacji o miejscu umieszczania zawiadomienia (tak jak w niniejszej sprawie), nie można uznać skuteczności doręczenia zastępczego. Należy bowiem podkreślić, że w dokumencie zwanym "potwierdzeniem odbioru" powinny zostać zaświadczone wszystkie okoliczności warunkujące zaistnienie domniemania doręczenia przesyłki, tj. że doręczyciel nie zastał adresata w domu, zawiadomienie o umieszczeniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało umieszczone w należącej do adresata skrzynce na korespondencję lub w innym miejscu oraz że przesyłki tej nie podjęto w terminie. W przeciwnym wypadku dokument ten nie jest dowodem dokonanego doręczenia zastępczego.
Powyższe oznacza, że w realiach niniejszej sprawy nie ziściło się zdarzenie warunkujące możliwość wniesienia skargi, a tym samym rozpoczynające bieg terminu do jej wniesienia. Nie można bowiem uznać, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona adresatowi w trybie określonym w art. 44 k.p.a., a tym samym, że decyzja ta weszła do obrotu prawnego.
Skoro zatem skarga została wniesiona od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego, to tym samym jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie sprawy obowiązkiem organu odwoławczego będzie dokonanie ponownego doręczenia decyzji, w sposób określony przepisami k.p.a. Dopiero bowiem skuteczne doręczenie decyzji otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącym skorzystanie z tego prawa.
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.