Uzasadnienie
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia [...] września 2011 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek M. P. o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na to, że wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu "PPF".
Od powyższego zarządzenia pismem z dnia [...] października 2011 r. skarżący wniósł sprzeciw, w którym oświadczył, że żadnych informacji dotyczących stanu majątkowego i rodzinnego na urzędowym formularzu składał nie będzie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wprost oświadczył, że nie zamierza składać wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, który jego zdaniem jest "zbyt osobisty" w związku z czym nie przesyłano mu ponownie takiego wniosku.
W tej sytuacji sprzeciw skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
W konsekwencji stwierdzić należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na to, że nie został złożony na urzędowym formularzu, należy pozostawić bez rozpoznania, zgodnie z dyspozycją art. 257 powołanej wyżej ustawy, który mówi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.