Uzasadnienie
W dniu [...] listopada 2013 r. wpłynął do Sądu wniosek Z. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z treści wniosku wynika, że skarżący jest osobą samotną i utrzymuje się z zasiłku stałego w kwocie [...] zł (w załączeniu decyzja Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej [...]).
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wynika, że dopiero gdy środki, którymi dysponuje skarżący okażą się niewystarczające może on wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub osób posiadających bardzo niski dochód, a więc takich, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Dodatkowo należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez nią środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
Z oświadczenia skarżącego i załączonej decyzji GOPS wynika, że skarżący jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, całkowicie niezdolną do pracy i utrzymuje się wyłącznie z zasiłku stałego. Nie ma on zatem obiektywnie żadnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.