Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 maja 2017 r., sygn. akt II FPP 9/17 Naczelny Sąd Administracyjny przekazał wniosek o przyznanie prawa pomocy według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie (dalej także jako "Sąd") w sprawie zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (sygn. akt II FPP 9/17) ze skargi M. M. S. (dalej: "skarżący") na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 82/16.
Postanowieniem z 21 lipca 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 82/16 starszy referendarz sądowy, na podstawie art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "uppsa"), umorzył postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż uznał, że jego rozpoznanie stało się zbędne z uwagi na prawomocną odmowę przyznania prawa pomocy w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 82/16.
Pismem z 17 sierpnia 2017 r. skarżący złożył sprzeciw od ww. postanowienia argumentując, że złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie zawisłej przed NSA pod sygn. akt II FPP 9/17, a nie w sprawie dotyczącej postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (akt VIII SA/Wa 82/16).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
Zgodnie z art. 260 uppsa, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie z 21 lipca 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 82/16 dotyczy w istocie sprawy w przedmiocie określenie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r., a nie sprawy o przewlekłość postępowania zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pod sygn. akt II FPP 9/17. Skoro skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w innej sprawie od tej, na którą wskazano w zaskarżonym postanowieniu, to należało przyznać skarżącemu rację i uchylić postanowienie umarzające postępowanie w sprawie zawisłej przed NSA pod sygn. akt II FPP 9/17 z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Złożony na urzędowym formularzu wniosek skarżącego z 11 lipca 2017 r. należy zatem rozpoznać ponownie, po uprzedniej rejestracji odrębnej sprawy dotyczącej postępowania wpadkowego w ramach postępowania prowadzonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie (sygn. akt II FPP 9/17) ze skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 82/16.
Dlatego Sąd, na podstawie art. 260 uppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia, czyli uchylił zaskarżone postanowienie.