Uzasadnienie
Pismem z 30 września 2016 r. A. B. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd") skargę na powołane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2016 r. Zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "uppsa"), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 uppsa, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 uppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 uppsa).
Z akt administracyjnych wynika, że wobec skarżącej Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] prowadził postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego znak [...] z [...] lutego 2016 r. wystawionego przez Prezydenta Miasta [...], w toku którego do organu prowadzącego egzekucję wpłynął zarzut w postępowaniu egzekucyjnym. Pismem z 11 maja 2016 r. kopia pisma zawierającego ten zarzut została przekazana wystawcy tytułu wykonawczego (wierzycielowi) celem zajęcia stanowiska. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania toczącego się w przedmiocie zajęcia przez wierzyciela stanowiska co do zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym zarzutu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła do Sądu skargę na powyższe postanowienie.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 uppsa, kontrola sądowa postanowień, wydanych w przedmiocie takim jak w niniejszej sprawie, została wyłączona. Brzmienie art. 3 § 2 pkt 3 uppsa zostało ustalone ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) z mocą obowiązującą od 15 sierpnia 2015 r., a z uwagi na treść art. 2 tej ustawy i wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego po 15 sierpnia 2015 r., znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie.
Zaskarżone postanowienie zawiera błędne pouczenie strony o przysługującej skardze do Sądu. Taki stan rzeczy nie zmienia jednak faktu, że w obecnym stanie prawnym zarówno postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, jak i postanowienia w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu zostały wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych.
Złożona skarga jest zatem niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku art. 3 § 2 pkt 3 uppsa orzekł, jak w pkt 1) sentencji postanowienia, czyli odrzucił skargę.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 uppsa Sąd orzekł zaś, jak w pkt 2) sentencji postanowienia.