Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 835/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi M. D.i A. D. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, orzekł: w pkt 1 - o stwierdzeniu nieważności zaskarżonej uchwały w części dotyczącej § 21 ust. 5 pkt 3 w odniesieniu do działek o numerach ewidencyjnych [...],[...],[...],[...],[...],[...] położonych w północno-wschodniej części miasta S. przy ulicy K. i przy ulicy P.; w pkt 2 – o stwierdzeniu nieważności zaskarżonej uchwały w części dotyczącej § 52 pkt 4 poz. 121 w zakresie przeznaczenia terenu pod drogę wewnętrzną oznaczoną w załączniku graficznym Nr 1 symbolem 23 KDW; w pkt 3 – o stwierdzeniu, że zaskarżona uchwała w zakresie opisanym w pkt 1 i pkt 2 wyroku nie podlega wykonaniu do czasu jego uprawomocnienia; w pkt 4 – o zasądzeniu od Rady Miejskiej w S. na rzecz skarżących M. D. i A. D. solidarnie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
W tym przypadku doszło do oczywistej omyłki poprzez błędne wskazanie w sentencji wyroku, iż stwierdzono nieważność § 21 ust. 5 pkt 3 uchwały w odniesieniu do działek o numerach ewidencyjnych [...],[...],[...],[...],[...],[...] położonych w północno-wschodniej części miasta S. przy ulicy K. i przy ulicy P., w sytuacji, gdy jak wynika z treści skargi oraz zaskarżonego aktu oraz sporządzonego uzasadnienia, wskazane rozstrzygnięcie odnosiło się do § 31 ust. 5 pkt 3 uchwały.
W związku z powyższym Sąd działając na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.