Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 listopada 2008 r. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. nr [...]w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Skarżący starał się o uzyskanie prawa pomocy, jednak z powodu nieprzedłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 16 marca 2009 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania.
Sąd pismem z dnia 24 kwietnia 2009 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 złotych pouczając, że czynności tej należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie niniejsze zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 kwietnia 2009r. (zwrotne potwierdzenia w aktach sprawy).
Skarżący pomimo upływu zakreślonego w wezwaniu terminu do dnia dzisiejszego nie uiścił wpisu od skargi.
Nadto nadmienić należy, że skarżący w dniu 13 maja 2009 r. złożył osobiście podanie o umorzenie kwoty 100 złotych z tytułu wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej, którą skarżący na wezwanie sądu winien był uiścić.
Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało prawidłowo doręczone w dniu 28 kwietnia 2009 r., tym samym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 5 maja 2009r. Ponieważ skarżący nie uiścił wpisu w terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności, skargę należało odrzucić. Nadto podnieść również należy, że podanie złożone przez skarżącego osobiście w dniu 13 maja 2009 r. o "umorzenie wpisu sądowego" nie mogło odnieść skutku z uwagi na upływ terminu do uiszczenia wpisu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 220 § 3 cytowanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.