Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców (dalej jako: "SZEF UDsC", "organ odwoławczy") z dn. 26 sierpnia 2022r. znak [...]na podstawie której ww. organ, po rozpatrzeniu odwołania decyzji Wojewody M. z dn. 16 listopada 2021 r. nr [...] orzekającej o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP obywatelowi Federacji Rosyjskiej A. T., ur. 04.04.1994 r. (dalej jako: "skarżący", "strona") – orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.
Stan sprawy przedstawiał się następująco:
W dniu 27.08.2020r. (data nadania w placówce pocztowej 26.08.2020r.) do Wojewody
M. wpłynął wniosek o udzielenie A. T.zezwolenia na pobyt czasowy w celu pobytu z cudzoziemcem (por. część C.l formularza wniosku), w którym wnioskodawca podał, że jest żonaty z obywatelką B. Z. K. zamieszkałą w Polsce w R.. Decyzją z dnia 04.03.2021r. nr [...] Wojewoda M. odmówił udzielenia stronie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wskazując, że nie udokumentowała ona pozostawania w związku małżeńskim.
W dniu 30.03.2021r. (data nadania w placówce pocztowej), tj. w ustawowym terminie A. T. złożył za pośrednictwem organu I instancji odwołanie od w/w decyzji do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w którym wniósł o zmianę podstawy prawnej aplikowania o zezwolenie - na art. 114 ustawy o cudzoziemcach (praca). Zainteresowany wskazał, że w dniu aplikowania miał wyznaczony termin ślubu, lecz ze względu na pandemię COVJD-19 termin ślubu został odwołany. W dniu 25.05.2021r. decyzją nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie pozwalającym na stwierdzenie, czy strona spełnia przesłankę z art. 114 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, którą to obecnie uzasadnia pobyt w Polsce.
W toku ponownego rozpatrywania sprawy przez organ I instancji strona po raz kolejny zmieniła cel aplikowania o udzielenie Jej zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z dnia 03.08.021r. A. T. poinformował organ I instancji, że w dniu 12.05.2021r. (w S. zawarł małżeństwo z obywatelką polską – M. T., z d. K., ur. [...].07.1998r. i wniósł o "zmianę podstawy prawnej aplikowanego wniosku, z prawem do pracy na połączenia się rodzin z obywatelką Polski art. 158.1 ustawy o Cudzoziemcach''. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, do którego organ był zobligowany przez art. 169 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, decyzją z dnia 16.11.2021r. nr [...] Wojewoda M. odmówił udzielenia A. T. zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wyniku stwierdzenia, że zawarł on związek małżeński w celu obejścia przepisów ustawy o cudzoziemcach co wyczerpuje przesłankę żart. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach.
Organ stwierdził w sprawie okoliczność z art. 169 ust. 2 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach, gdyż małżonkowie w czasie przesłuchania nie byli zgodni co do istotnych danych osobowych ich dotyczących, ich zeznania w wielu kwestiach były sprzeczne. W ocenie organu związek małżeński A. T. i M. T. został zawarty w celu obejścia prawa, w rzeczywistości małżonkowie nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego (okoliczność z art. art. 169 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach). Ponadto organ wskazał, że A. T. pouczony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań przyznał, iż nie zawarł nigdy innego związku małżeńskiego, w tym związku wyznaniowego co jest nieprawdą, ponieważ jak wynika z akt w dniu 22.08.2021r.
zawarł on związek wyznaniowy z panią Z. K..
W dniu 08.02.2022r., tj. w ustawowym terminie strona złożyła za pośrednictwem organu I instancji odwołanie od w/w decyzji do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w którym zarzuciła zaskarżonej decyzji błędy w ustaleniach faktycznych, przyjętych na jej podstawie, wniosła o uchylenie decyzji, ewentualnie jej zmianę polegającą na zezwoleniu na pobyt czasowy na terytorium RP, do odwołania strona załączyła dodatkowe dokumenty.
Orzekając, po rozpoznaniu odwołania o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, Szef UDsC powołał następującą argumentację:
Przede wszystkim organ odwoławczy wskazał na ramy prawne sprawy wynikające z ustawy z dn.12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (DZ U z 2020 r. poz. 35, dalej jako: "u.c") i odwołując się do unormowania zawartego w art. 165 ust.1 pkt.1 ww. ustawy podniósł, że cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny – obywatela RP – w przypadku cudzoziemca pozostającego w związku małżeńskim z obywatelem RP, gdy związek małżeński została zawarty w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego.
Ponadto art. 100 ust. 1 pkt 5 ustawy o cudzoziemcach stanowi, że udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy odmawia się cudzoziemcowi, gdy w postępowaniu w sprawie udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy:
- a) złożył on wniosek zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje lub dołączył do niego dokumenty zawierające takie dane lub informacje, lub
- b) zeznał on nieprawdę lub zataił prawdę albo podrobił lub przerobił dokument w celu użycia go jako autentycznego lub takiego dokumentu używał jako autentycznego.
Następnie organ odwoławczy podniósł, że w jego ocenie materiał dowodowy sprawy i ustalony w oparciu o niego stan faktyczny uzasadniają stwierdzenie, iż A. T. zawarł małżeństwo z obywatelką polską - panią M. T. w celu o ktorym mowa w art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, tj. w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego. Zdaniem organu odwoławczego na stwierdzenie, że związek małżeński z M. T. został zawarty przez A. T.w celu o którym mowa w art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach mają wpływ m.in. okoliczności zawarcia tego małżeństwa. Strona zawarła małżeństwo z M. T. w dniu 12.05.2021r., w toku niniejszego postępowania administracyjnego, niespełna 9 miesięcy po zawarciu w dniu 22.08.2020r. ślubu wyznaniowego z Z. K. (K.). Nie bez znaczenia w sprawie jest fakt, iż strona pierwotnie wniosek o udzielenie niniejszego zezwolenia na pobyt czasowy uzasadniła okolicznością pozostawania w związku małżeńskim właśnie z Z. K..
Ponadto w dniu 16.09.2020r. zainteresowany najął lokal przy ul. K. [...] w R., w celu zamieszkiwania w nim z Z. K. i jej córką - małoletnią L. K., w którym - jak deklaruje - mieszkał do dnia 25.01.2021r. Jak wynika z materiału dowodowego Z. K. w skierowanym do Wojewody M. piśmie z dnia 11.09.2020r. podnosiła, że jest osobą wierzącą, wzięła ślub kościelny i chcą z mężem (A. T.) kupić ziemię w Polsce, zbudować dom, mieć jeszcze dzieci. Następnie w piśmie z dnia 15.10.2020r. ponownie powoływała okoliczność zawarcia w/w związku wyznaniowego z A. T.. Zaledwie 5 miesięcy później Z. K.zawarła małżeństwo z obywatelem polskim – J. B. (w dniu 27.02.2021 r.), który w 2018r, uznał ojcostwo małoletniej L. K., a A. T. w dniu 12.05.2021r. zawarł małżeństwo z obywatelką polską – M. T., czym uzasadnił niniejszy wniosek, ponownie zmieniając deklarowany cel pobytu w Polsce. Jak zostało już wskazane pierwotnie deklarowanym przez zainteresowanego we wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy celem pobytu w Polsce był pobyt z Z. K., po zawarciu przez Z. K. w/w małżeństwa z obywatelem polskim A. T. zadeklarował, jako cel pobytu w Polsce pracę (por. odwołanie z dnia 29.03.202Ir.), a następnie po zawarciu małżeństwa z M.T.– pozostawanie w w/w związku małżeńskim.
Ponadto organ odwoławczy podniósł, że zeznania złożone przez Z. K. w dniu 15.11.2021r. pozostają w sprzeczności z oświadczeniem złożonym przez nią w czasie w/w wywiadu środowiskowego co do jej wiedzy na temat A. T.i jego relacji z M.T.. Zarówno w czasie wywiadu środowiskowego, jak i przesłuchania Z. K. usiłowała wprowadzić w błąd organ co do istotnych okoliczności faktycznych. Z. K. w czasie w/w wywiadu środowiskowego oświadczyła niezgodnie z prawdą, że jest siostrą A.T., a składając zeznania w sprawie początkowo określiła go mianem swojego chłopaka - w okresie kiedy odprowadzał on jej córkę do szkoły (wrzesień/paździemik 2020r.), mimo, że wtedy pozostawali oni już w wyznaniowym związku małżeńskim, a dopiero na pytanie, czy zawierała z A. T. związek wyznaniowy przyznała to. Powyższe wskazuje, że zarówno A.T., jak i Z.K. usiłowali wprowadzić w błąd organ co do ich rzeczywistej relacji.
Ponadto organ podniósł, że w sprawie wystąpiła okoliczność z art. 169 ust. 2 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach, gdyż małżonkowie składając zeznania w dniu 15.11.2021r. nie byli zgodni co do niektórych okoliczności ich dotyczących, istotnych z punktu widzenia deklarowanego, wspólnego zamieszkiwania i pozostawania we wspólnym gospodarstwie domowym (okoliczności dotyczące urządzenia mieszkania, sposobu i zakresu współpracy w wykonywaniu codziennych czynności wspólnego prowadzenia gospodarstwa domowego, sposobu wspólnego spędzenia świąt Wielkanocnych).
W ocenie organu odwoławczego charakter rozbieżności w zeznaniach małżonków wskazuje, że nie były one wynikiem różnic językowych, jak podnosi w odwołaniu strona, lecz próby wprowadzenia w błąd organu rozpatrującego sprawę co do okoliczności wspólnego zamieszkiwania przez małżonków pod w/w adresem, która w rzeczywistości nie miała miejsca. Wobec istoty powyższych rozbieżności w zeznaniach samych małżonków nie może stanowić przekonywującego dowodu wspólnego zamieszkiwania przez nich, prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego i pozostawania w relacji małżeńskiej oświadczenie złożone w czasie wywiadu środowiskowego przez osobę zamieszkującą w sąsiedztwie w/w lokalu, tym bardziej, że pozostaje ono w sprzeczności z pisemnym oświadczeniem z dnia 03.08.2021r. samego zainteresowanego co do okresu zamieszkiwania pod adresem ul. M. [...] w R..
W ocenie organu odwoławczego materiał dowodowy i ustalony w oparciu o niego stan faktyczny uzasadniają stwierdzenie, iż celem zawarcia przez stronę w dniu 12.05.2021r. małżeństwa z obywatelką polską - M.T. z domu K. było obejście przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego, a tym samym w sprawie zachodzi przesłanka z art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach. Z materiału dowodowego i okoliczności sprawy wynika, że zawarcie przez stronę małżeństwa z M.T. miało ułatwić A. T. uzyskanie wnioskowanego zezwolenia i jednocześnie dostęp do rynku pracy.
Jednocześnie uwzględniając fakt, iż zeznania małżonków były zgodne co do niektórych okoliczności ich dotyczących, należy zauważyć, nie wyklucza to zawarcia przez stronę małżeństwa w celu, o którym mowa w art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, na co wskazują powyższe ustalenia.
Ponadto organ wskazał, że w przypadku skarżącego zaistniała, ujawniona na etapie postepowania odwoławczego, przesłanka odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w RP określona w art. 100 ust.1 pkt. 5 ustawy o cudzoziemcach, a mianowicie złożenie wniosku zawierającego nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje, a mianowicie składając w dniu 27.08.2020r. wniosek o udzielenie niniejszego zezwolenia na pobyt czasowy, a następnie kolejne korekty wniosku z uwagi na zmianę deklarowanego celu pobytu - nie ujawnił w jego części A.2 informacji o poprzednim nazwisku: V., które nosił do 16-roku życia (por. świadectwo zmiany nazwiska). Informacje o poprzednim nazwisku zainteresowany ujawnił dopełniając formalności przed Urzędem Stanu Cywilnego w S. w celu zawarcia małżeństwa z panią M.T.(wowczas; K.).
Natomiast starał się zataić informację o poprzednim nazwisku przed organem prowadzącym niniejszą sprawę o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, na co wskazuje konsekwentne nieujawnianie jej w części A.2 formularza wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, a następnie również w dwóch kolejnych korektach wniosku. Organowi nie są znane przyczyny z powodu których strona chciała wprowadzić w błąd organ rozpatrujący sprawę co do posiadania w przeszłości innego nazwiska, ale niewątpliwie okoliczności, o których mowa w poprzednim akapicie wskazują na usiłowanie zatajenia przez pana A. T. we wniosku i w toku postępowania informacji o posiadanym poprzednio nazwisku.
Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że mając na uwadze materiał dowodowy sprawy i ustalony w oparciu o niego stan faktyczny organ odwoławczy nie stwierdził naruszenia przez organ I instancji przepisów prawa proceduralnego, czy materialnego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. W ocenie organu odwoławczego materiał dowodowy jest zgromadzony w stopniu wystarczającym do rozstrzygnięcia kwestii udzielenia stronie zezwolenia na pobyt czasowy w trybie art. 158 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach w obecnym stanie faktycznym, tj. do odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy wobec stwierdzenia okoliczności obligujących organ do tej odmowy wobec stwierdzenia okoliczności określonych w art. 165 ust.1 pkt 1 i art. 100 ust.1 pkt 5 ustawy, tj. zawarcia małżeństwa w celu obejścia przepisów ustawy oraz złożenia oświadczenia zawierającego nieprawdziwe lub fałszywe informacje.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył A. T. (pisma z dn. 5 października i z dn. 20 października 2022 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił:
Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:
- 1. art. 98 ust 1 w zw. z art 158 ust 1 pkt 1 w zw. z art. 159 ust 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach poprzez ich niezastosowanie w sytuacji gdy Skarżący spełniał przesłanki udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny RP z uwagi na pozostawanie w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, co skutkowało błędną decyzją organu o odmowie udzielenia Skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP, 2/ art 100 ust-1 pkt 5 w zw. z ait. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy poprzez ich zastosowanie, w sytuacji gdy nie spełniły się przesłanki negatywne uprawniające organ do odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy Skarżącego, o których mowa w niniejszym przepisie, 3/ art 8 ust 1, 2 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. poprzez jego niezastosowanie i nieposzanowanie prawa Skarżącego do życia rodzinnego i mieszkania, pomimo istnienia przesłanek do udzielania zezwolenia na czasowy pobyt na terytorium RP,
Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1/ art, 7 ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako "KPA") poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności nieskonfrontowanie zeznań złożonych przez Skarżącego oraz pani M. T. z d. K., pomimo że zachodziły przesłanki do wyjaśnienia pewnych niespójności w zeznania, co doprowadziło do bezzasadnego uznania, że Skarżący zawarł małżeństwo z obywatelką RP – M. T. z d. K. jedynie w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium RP na pobyt czasowy i wydania decyli odmownej w zakresie udzielenia Skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP.
2/ art. 7 w zw. z art. 11 w zw. z art. 77 § 1 KPA poprzez niezebranie i nierozpoznanie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej z uwagi na niewyjaśnienie przez organ wątpliwości, co do okoliczności faktycznych sprawy oraz przesłanek, jakimi kierował się organ przy załatwieniu sprawy, co spowodowało nieuzasadnioną odmowę udzielenia Skarżącemu wnioskowanego zezwolenia;
3/ art. 8 KPA poprzez wadliwą i wybiorczą interpretację stosowanych przepisów
Ustawy o cudzoziemcach, a także ogólnych zasad postępowania, w szczególności zasad, które nakazują organom administracji publicznej działać w sposób budzący zaufanie do organów Państwa, uwzględniać interes społeczny oraz słuszny interes obywateli, jak również innych przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy;
4/ art. 80 w zw. z art. 107§3 kpa poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego wskutek ich nieprawidłowej analizy, a w konsekwencji błędne uznanie, że brak jest podstaw do udzielenia Skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP.
5/ art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 8 § 1 i 2 KPA poprzez utrzymanie w mocy błędnej decyzji organu I stopnia.
W oparciu o powyższe zarzuty Skarżący wniósł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. 1/ o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, 2/ na podstawie art 135 p.p.s.a. o rozważenie przez Sąd uchylenie decyzji organu I instancji, decyzji Wojewody M. z dnia 16 listopada 2021 r. 3/ na podstawie art 54 § 3 p.ps.s.a o rozważenie uwzględnienia niniejszej skargi przez sam Organ.
4/ na podstawie art. 119 pkt 1 p.p.s.a. o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, 5/ na podstawie art 200 p.p.s.a. w zw. z art 205 § 1 p.p.s.a. o zwrot kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi Skarżący przytoczył argumentację mająca uzasadnić sformułowany wniosek i postawione zarzuty.
W odpowiedzi na skargę Szef UDsC wniósł o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej w skrócie: p.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 p.p.s.a. zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że kontrolowana decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dn. 26 sierpnia 2022 r. nie narusza prawa w stopniu dającym podstawę do wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
Podstawą materialnoprawną wydania decyzji w sprawie był art. 165 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 158 ust. 1 pkt 1 u.c. Zgodnie z art. 158 ust. 1 pkt 1 u.c. zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Rzeczypospolitej Polskiej udziela się cudzoziemcowi, gdy pozostaje w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej. Z kolei w myśl art. 165 ust. 1 pkt 1 u.c., poza przypadkami, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1-5, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny – obywatela Rzeczypospolitej Polskiej – w przypadku cudzoziemca pozostającego w związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej – gdy związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego.
Zatem cudzoziemiec, aby uzyskać zezwolenie na pobyt czasowy, musi nie tylko pozostawać w uznawanym przez prawo polskie związku małżeńskim z obywatelem Polski, ale związek ten nie mógł zostać zwarty w celu obejścia prawa i ustalenia w tym przedmiocie, stosownie do art. 169 ust. 1 u.c., ma poczynić organ, który prowadzi to postępowanie. W postępowaniu tym, według art. 169 ust. 2 u.c., w szczególności ustala się, czy okoliczności sprawy wskazują na to, że: małżonkowie nie wypełniają prawnych obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa (ust. 2 pkt 2 ww. przepisu), małżonkowie nie zamieszkują wspólnie lub nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego (art. 169 ust. 2 pkt 3 ww. przepisu), małżonkowie nie są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności ich dotyczących (ust. 2 pkt 6 tego przepisu). Aby obalić domniemanie, że małżeństwo zostało zawarte w celach wynikających z art. 23 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego (Dz.U. z 2020, poz. 1359), tj. wspólne pożycie, wzajemna pomoc i współdziałanie dla dobra rodziny, wymagane jest wykazanie w sposób niebudzący wątpliwości, że małżeństwo to jest fikcyjne, czyli zawarte w celu uzyskania zezwolenia na pobyt (dr. hab. J. Chlebny prof. UŁ, Prawo o cudzoziemcach, Warszawa 2020 r., s. 441).
Zasadniczymi i przesądzającymi przesłankami do stwierdzenia fikcyjności związku małżeńskiego są długość okresu znajomości i posiadanie wspólnych dzieci, które pozwalają na ocenę stałości i rzeczywistości życia rodzinnego. Równie istotne jest wspólne mieszkanie i prowadzenie gospodarstwa domowego oraz plany na przyszłość, gdyż wskazują na stałość więzi rodzinnych jak i więzi wynikających z pokrewieństwa.
W rozpoznawanej sprawie Sąd podziela oceny organów, że zebrany materiał dowodowy i ustalony w oparciu o niego stan faktyczny uzasadniają stwierdzenie, że skarżący A. T. zawarł małżeństwo z obywatelką polską - M.T.w celu o którym mowa w art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, tj. w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego.
Na stwierdzenie, że związek małżeński z M.T.został zawarty przez A. T.w celu o którym mowa w art. 165 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach mają wpływ m.in. okoliczności zawarcia tego małżeństwa.
Strona zawarła małżeństwo z M.T.w dniu 12.05.2021r., w toku niniejszego postępowania administracyjnego, niespełna miesięcy po zawarciu w dniu 22.08.2020 r. ślubu wyznaniowego z Z. K. (K.). Nie bez znaczenia w sprawie jest fakt, iż strona pierwotnie wniosek o udzielenie niniejszego zezwolenia na pobyt czasowy uzasadniła okolicznością pozostawania w związku małżeńskim właśnie z panią Z. K.. Ponadto w dniu 16.09.2020r. zainteresowany najął lokal przy ul. K. [...] w R., w celu zamieszkiwania w nim z Z. K. i jej córką - małoletnią L. K., w którym - jak deklaruje - mieszkał do dnia 25.01.2021r.
Zaledwie 5 miesięcy później Z. K. zawarła małżeństwo z obywatelem polskim – J. B. (w dniu 27.02.2021r.), który w 2018r, uznał ojcostwo małoletniej L. K., a A. T.w dniu 12.05.2021r. zawarł małżeństwo z obywatelką polską - M.T., czym uzasadnił niniejszy wniosek, ponownie zmieniając deklarowany cel pobytu w Polsce. Jak zostało już wskazane pierwotnie deklarowanym przez zainteresowanego we wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy celem pobytu w Polsce był pobyt z Z. K., po zawarciu przez Z. K. w/w małżeństwa z obywatelem polskim, A. T. zadeklarował, jako cel pobytu w Polsce pracę (por. odwołanie z dnia 9.03.202Ir.), a następnie po zawarciu małżeństwa z M.T.– pozostawanie w w/w związku małżeńskim.
Ponadto stwierdzone rozbieżności w zeznaniach małżonków, w szczególności co do umeblowania sypialni w deklarowanym przez małżonków miejscu wspólnego zamieszkania uzasadnia stwierdzenie, że nie zamieszkiwali oni wspólnie i nie prowadzili wspólnego gospodarstwa domowego pod deklarowanym adresem przy ul. M. [...] w R., gdzie w czasie wywiadu środowiskowego została zastana jedynie Z. K., z którą skarżący w dniu 22.08.2020 r. zawarł wyznaniowy związek małżeński (okoliczność z art. 169 ust. 2 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach).
Zasadnie w ocenie Sądu, organy uznały, że charakter rozbieżności w zeznaniach małżonków wskazuje, że nie były one wynikiem różnic językowych, jak podnosi w skardze Skarżący, lecz próby wprowadzenia w błąd organu rozpatrującego sprawę co do okoliczności wspólnego zamieszkiwania przez małżonków pod w/w adresem, która w rzeczywistości nie miała miejsca. W konsekwencji dowodzi to okoliczności nieprowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego, a zarazem przeczy deklaracji wspólnego zamieszkiwania.
Jeżeli zatem w postępowaniu o udzielenie zezwolenia skarżącemu na pobyt czasowy na terytorium Polski, wbrew argumentacji skargi, nie ustalono pełnej zgodności skarżącego i jego żony, co do istotnych okoliczności dotyczących związku małżeńskiego, w szczególności dotyczących wspólnego zamieszkiwania, prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego, rodziny, wykształcenia, zainteresowań, okoliczności poprzedzających małżeństwo - to słusznie wywiedziono, że zaszły przesłanki do odmowy udzielenia skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Innymi słowy w kontrolowanym postępowaniu, zgodnie z art. 169 ust. 1 u.c., doszło do prawidłowego ustalenia, że związek małżeński skarżący zawarł w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki pobytu skarżącego w Polsce. Okoliczności sprawy wskazały na to, że małżonkowie nie zamieszkują wspólnie, nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego i nie są zgodni co do innych okoliczności ich dotyczących. Oznacza to wystąpienie dwóch z przesłanek stanowiących wyliczenie przykładowe art. 169 ust. 2 u.c. przemawiających za pozornością ich małżeństwa.
Ponadto dokonane ustalenia dowodowe jednoznacznie potwierdziły, że w sprawie zachodzi przesłanka z art. 100 ust.1 pkt.5 ustawy o cudzoziemcach, gdyż A. T. w dniu 27.08.2020r. złożył wniosek zawierający fałszywe informacje w części A.2, a mianowicie, że poprzednio nie posiadał innego nazwiska, a następnie dołączył w toku postępowania: w dniu 30.03.2021r. (data nadania w placówce pocztowej) - wraz z odwołaniem i w dniu 11.08.202Ir. kolejne korekty wniosku również zawierające fałszywe informacje w w/w części.
Wobec powyższego, Sąd – wbrew twierdzeniom skargi – nie stwierdził, że w postępowaniu doszło do błędnego ustalenia stanu faktycznego na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. W ocenie Sądu stan faktyczny i materiał dowodowy w pełni uzasadniają stwierdzenie, że celem zawartego przez stronę małżeństwa z obywatelką polską było obejście przepisów ustawy o cudzoziemcach, a tym samym w sprawie zaszła przesłanka z art. 165 ust. 1 pkt 1 u.c. W rezultacie doszło do wykazania przesłanek z pkt. 3 i 6 ust. 2 art. 169 u.c. dowodzących zawarciu związku małżeńskiego w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami ogólnymi i dowodowymi postępowania administracyjnego, a uzasadnienie wydanych decyzji odpowiada warunkom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. i czyni zadość zasadzie przekonania unormowanej w art. 11 k.p.a. Organ dokonał prawidłowej oceny w zakresie fikcyjności związku małżeńskiego i działania skarżącego zmierzającego do wprowadzenia w błąd organu prowadzącego przedmiotowe postępowanie.
Sąd nie stwierdził zatem naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i naruszenia prawa materialnego, w tym wskazanego w skardze naruszenia art. 165 ust. 1 pkt 1 u.c., które miało wpływ na wynik sprawy, a nadto i innych naruszeń, które Sąd byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu. Nie podzielił też zarzutu skargi dotyczącego art. 18 Konstytucji RP. Przepis ten stanowi, że małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej.
Dalej, rozwinięciem powyższego są normy art. 37 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, które wskazują, że kto znajduje się pod władzą Rzeczypospolitej Polskiej, korzysta z wolności i praw zapewnionych w Konstytucji; wyjątki od tej zasady, odnoszące się do cudzoziemców, określa ustawa. W przypadku sprawy ustawą tą jest ustawa o cudzoziemcach, która w wielu zawartych w niej regulacjach nakazuje organom administracji prowadzenie postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, jaki był cel zawarcia związku małżeńskiego cudzoziemca z obywatelem lub obywatelką Rzeczypospolitej Polskiej - art. 169 ust. 1, art. 165 ust. 1 pkt 1, art. 205 ust. 1, art. 303 ust. 1 pkt 4 u.c. (wyrok WSA w Warszawie z 13.04.2021 r., sygn. akt IVSA/Wa 72/21, dostępny na CBOIS). Zatem pod ochroną są faktyczne więzi o charakterze rodzinnym, nie zaś związki zawarte w celu obejścia prawa.
Wobec wykazanej zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie doszło do uwzględnienia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 151 p.p.s.a. – oddalił skargę.