Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] października 2019 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej SKO, organ odwoławczy) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 roku, poz. 2096 ze zm. dalej kpa) po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym odwołania S. S., od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] września 2019 roku, nr [...], w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie podania informacji, ile nowych przyłączy wodociągowych zostało wykonanych od 2014 roku z podziałem na sołectwa i numery posesji lub działki – orzekło utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.
Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna.
Decyzją z dnia [...] września 2019 roku Wójt Gminy S. odmówił S. S. udostępnienia informacji publicznej w zakresie podania informacji, ile nowych przyłączy wodociągowych zostało wykonanych od 2014 roku z podziałem na sołectwa i numery posesji lub działki, który z takim wnioskiem zwrócił się do organu w dniu [...] sierpnia 2018 roku.
W uzasadnieniu organ podał, iż jest to informacja przetworzona, a zatem warunkiem pozytywnego rozpatrzenia wniosku jest spełnienie przesłanki wskazania szczególnej istotności dla interesu publicznego. Wnioskodawca wymogu tego nie spełnił, dlatego organ odmówił udostępnienia żądanej informacji.
W odwołaniu od tej decyzji S. S. podnosił, iż organ błędnie uznał, iż żądana informacja jest informacją przetworzoną.
Organ wskazywał, iż sporną kwestią w sprawie jest ustalenie czy żądana informacja jest informacją prostą, czy też informacją złożoną.
Organ odwoławczy wskazał i zgodził się z organem pierwszej instancji, iż przygotowanie informacji na temat nowych przyłączy z lat 2014 -19 wymaga dokonania analizy akt za poszczególne lata oraz uszeregowania danych w podziale na sołectwa, numery ewidencyjne. Pozyskanie żądanych informacji prowadziłoby do sporządzenia nowej, nie istniejącej w dniu złożenia wniosku informacji, wymagającej zaangażowania kilku pracowników organu, którzy na czas tworzenia nowej informacji musieliby zostać odsunięci od wykonywania swoich obowiązków.
Zdaniem organu dla uzyskania żądanej informacji niezbędne jest wykonanie nie tylko prostych działań, jak wygenerowanie danych, lecz przede wszystkim ich intelektualna obróbka przez pracowników. Takie zaś działania wykraczają poza proste czynności, na przykład jak wydrukowanie danych znajdujących się w systemie informatycznym i ich przekazanie wnioskodawcy, lecz wiążą się wprost z pracą umysłową ludzi celem uzyskania i uporządkowania danych.
Konsekwencją ustalenia, iż żądana informacja jest informacją przetworzoną była konieczność wykazania istnienia szczególnej istotności dla interesu publicznego. Wykazania tej przesłanki wymaga przepis art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 poz. 1429 dalej jako ustawa). Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym, nie mającym zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, zwłaszcza jeżeli jest związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego związane jest z możliwością realnego wpływu na funkcjonowanie określonych instytucji w szerokim tego słowa znaczeniu.
Mając powyższe na uwadze trzeba wskazać, że skarżący nie wykazał, że uzyskane informacje zostaną wykorzystane dla interesu publicznego. Z tego też względu w ocenie organu odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł S. S..
Zaskarżonej decyzji zarzucał:
- - naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 105 § 1 kpa poprzez jego zastosowanie i umorzenie postępowania, na skutek błędnego uznania, że nie było podstaw do merytorycznego rozpoznania sprawy ponieważ skarżący nie miał w toczącym się postępowaniu przymiotu strony;
W uzasadnieniu skargi podnosił, iż nie zgadza się z organem, iż informacja z punktu 4 wniosku – w przedmiocie liczby wniosków o wykonane przyłącza, do jakiej posesji (nr posesji lub działki) oraz sołectwo. Argumentował, że organ udzielił mu informacji, iż zostało wykonanych 67 przyłączy, to mógł bez problemu dopisać numer działki lub posesji. Czynność ta wbrew stanowisku organu nie stanowiła wykonywania skomplikowanych czynności, zatrudnianiu dodatkowych pracowników oraz ich wkładu intelektualnego.
Odnośnie punktu 1 wniosku, to argumentował, że prosił o listę płac strażaków za ekwiwalent pieniężny, a otrzymał zanonimizowaną listę płac bez nazwisk. Jego zdaniem zdarzają się sytuacje, że do akcji pożarniczych wyjeżdżają strażacy, którzy są na zwolnieniu lekarskim. Podnosił, iż taką listę płac wcześniej już od organu otrzymywał.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowane stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.
W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 dalej jako p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu.
Problemem, który determinuje wydanie rozstrzygnięcia w sprawie jest ocena czy żądana przez skarżącego od organu informacja o liczbie wykonanych przyłączy wodociągowych w latach 2014 -19 z równoczesnym podaniem numeru działki lub posesji i sołectwa jest informacją prostą czy też informacją przetworzoną.
Pojęcie,, informacja przetworzona ‘’ jest pojęciem nieostrym i nie jest zdefiniowane. Było przedmiotem rozważań przedstawicieli nauki prawa i orzecznictwa.
W doktrynie panuje konsensus co do tego, iż jest to jakościowo nowa informacja nieistniejąca w przyjętej dotychczas treści i formie, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego.
Informacją prostą jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada(z zachowaniem ograniczeń art. 5 ustawy), przy czym jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji(rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowania) nie jest związane z koniecznością ponoszenia kosztów osobowych lub finansowych, trudnych do pogodzenia z bieżącą działalnością podmiotu.
Gdy wnioskowane informacje znajdują się w zasobach informacyjnych podmiotu i sposób ich wewnętrznego pozyskania nie jest na tyle czasochłonny i pracochłonny, aby uznać, iż dochodzi do wyprodukowania informacji przetworzonej to należy uznać, iż jest to informacja prosta, nawet jeżeli liczba elementów na to się składających jest znaczna.
Takie czynności jak selekcja dokumentów, protokołów, ich analiza pod względem treści, czy anonimizacja są zwykłymi czynnościami, które nie mają wpływu i nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów jako informacji przetworzonej. W wyniku stosowania takich czynności przez organ nie powstaje bowiem żadna nowa informacja(por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2019 roku, I OSK 1056/18, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 5 grudnia 2019 roku, II SA/Lu 332/19).
W odniesieniu do informacji żądanej przez skarżącego należy zgodzić się z podniesionym zarzutem, iż nie ma ona charakteru informacji przetworzonej i dlatego nieuprawnionym było żądanie wykazania szczególnego interesu publicznego w jej uzyskaniu.
Jak sam skarżący wskazywał organ podał mu liczbę wykonanych przyłączeń wodociągowych w żądanym okresie. W sytuacji gdy organ podał informacje o liczbie przyłączeń wykonanych w tym okresie(67), co oznacza, że musiał dotrzeć do akt poszczególnych inwestycji, ponieważ organ nie wskazuje, iż istnieje jakieś oddzielne zestawienie liczby wykonanych przyłączy. W związku z tym z każdych akt należało dodatkowo – wynotować numer posesji lub działki i ustalić sołectwo.
W ocenie Sądu organ odwołuje się do hipotetycznej intelektualnej pracy związanej z przetwarzaniem danych i stworzeniem nowej informacji. Wynotowanie z akt sprawy związanych z wykonaniem przyłącza – adresu lub numeru działki i przyporządkowanie to danemu sołectwu nie tworzy informacji przetworzonej.
Nadto organ w żaden sposób nie wykazał, iż pozyskanie takich informacji wiązałoby się z zaangażowaniem określonej liczby pracowników, przez określony czas, co skutkowałoby dezorganizacją pracy organu, czy też określonymi nakładami finansowymi.
Z przetworzeniem informacji nie można zrównywać samego faktu jej wyszukiwania w rejestrach, ewidencjach, aktach czy innego rodzaju zestawieniach. Choć udostępnienie informacji może polegać na wydobyciu poszczególnych informacji, to nie w każdym przypadku będzie to wiązało z tak dużym nakładem organizacyjnym i czasochłonnością, by uznać to za przetwarzanie.
Organ nie może odwoływać się do ogólnych pojęć w sytuacji gdy powinien to przełożyć na konkretne czynności, które należałoby wykonać, aby żądaną informację przekazać skarżącemu, czego w tym przypadku nie uczynił.
Z uwagi na powyższe należy uznać, iż żądana informacja przez skarżącego ma charakter informacji prostej, która winna być skarżącemu udostępniona w ustawowym terminie.
Sąd orzekł biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) p.p.s.a. w związku z art. 2 i art. 13 ustawy orzekł jak na wstępie.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.