Uzasadnienie
M. K. (dalej zwana jako: "Skarżąca") złożyła sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 29 grudnia 2023r znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia.
W odpowiedzi na sprzeciw organ wniósł o umorzenie postępowania, albowiem decyzją własną z dnia 31 stycznia 2024 r., znak: [...], w wyniku dokonania autokontroli, uwzględnił sprzeciw w całości i uchylił zaskarżoną do sądu decyzję z dnia 29 grudnia 2023 r znak: [...] jednocześnie przyznając Skarżącej świadczenie pielęgnacyjne na okres od dnia 1 listopada 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. w wysokości 2458,00 zł (słownie: dwa tysiące czterysta pięćdziesiąt osiem złotych) miesięcznie i od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 listopada 2025 r. w wysokości 2988 zł (słownie: dwa tysiące dziewięćset osiemdziesiąt osiem złotych) miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 64c § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 2 tego artykułu może w zakresie swojej właściwości uwzględnić sprzeciw od decyzji w całości w terminie czternastu dni od dnia jego otrzymania, uchylając zaskarżoną decyzję i wydając nową decyzję na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnienia autokontrolnego i decyzją z dnia 31 stycznia 2024 r. uwzględnił sprzeciw w całości i uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 29 grudnia 2023 r. znak: [...]. Tym samym w obrocie prawnym przestała istnieć decyzja, która wskutek wniesionego sprzeciwu miała być poddana sądowej kontroli.
Trzeba zauważyć, że zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W sprawie znajdzie zastosowanie zatem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w myśl którego postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w toku tego postępowania wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Taka sytuacja zachodzi między innymi wówczas, gdy organ, którego decyzja została zaskarżona wyda rozstrzygnięcie na podstawie art. 64c § 5 p.p.s.a. i uwzględniając sprzeciw uchyli zaskarżone rozstrzygnięcie. Tym samym doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, a przez to brak jest przedmiotu postępowania sądowego.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64c § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.