Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] (dalej - "Skarżący") na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wzorów formularzy informacji i deklaracji podatkowych i wyrokiem z dnia 17 maja 2017 r. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części obejmującej postanowienie załącznika nr 1 poz. G w zakresie zapisu "oświadczam, że są mi znane przepisy Kodeksu karnego skarbowego za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością".
Pismem z 8 czerwca 2017 r. P. J. Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...] wniósł w imieniu Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] o uzupełnienie wyroku, poprzez stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] listopada 2015 r, nr [...] w przedmiocie określenia wzorów formularzy informacji i deklaracji podatkowych w części obejmującej postanowienia załącznika nr 2 poz. F, nr 3 poz. H, nr 4 poz. F, nr 5 poz. G oraz nr 6 poz. F w zakresie zapisu "oświadczam, że są mi znane przepisy Kodeksu karnego skarbowego za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością". Prokurator Okręgowy w [...] powołał się na art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej - "P.p.s.a."). Wskazał tez na niezgodność z prawem zapisu w rubryce dotyczącej podania numeru telefonu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 157 § 1 P.p.s.a. stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast z art. 157 § 3 P.p.s.a. wynika, że orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.
Przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony w terminie i jest zasadny.
Wyrokiem z 17 maja 2017 r. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części obejmującej postanowienie załącznika nr 1 poz. G w zakresie zapisu "oświadczam, że są mi znane przepisy Kodeksu karnego skarbowego za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością". W wyroku tym Sąd stanął na stanowisku, że w sprawie brak było podstaw prawnych (upoważnienia ustawowego) do zawarcia we wzorach deklaracji na podatek od nieruchomości stanowiący załącznik nr 1 do zaskarżonej uchwały z [...] listopada 2015 r. nr [...] w pozycji "G" zapisu: "oświadczam, że są mi znane przepisy Kodeksu karnego skarbowego za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością".
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie organ w podstawie prawnej tej uchwały wskazał m.in. na art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j. t. Dz.U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm., zwana dalej: "u.s.g.") oraz art. 6 ust. 13 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j. Dz.U. z 2014 r., poz. 849 ze zm., dalej jako "u.p.o.l."). Przesądzało to o konieczności stwierdzenia nieważności skarżonej uchwały (art. 147 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 94 ust. 1 u.s.g.) w zakresie tego rodzaju zapisu zawartego w załącznikach nr 1 poz. G do zaskarżonej uchwały.
W konsekwencji, mając na uwadze przepis art. 147 § 1 P.p.s.a., Sąd za zasadne uznał uzupełnienie wyroku z 17 maja 2017 r. w ten sposób, że w komparycji sentencji wyroku po wyrazach "stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części obejmującej postanowienie załącznika nr 1 poz. G" dodać "nr 2 poz. F, nr 3 poz. H, nr 4 poz. F, nr 5 poz. G oraz nr 6 poz. F". Analogicznie Sąd stanął na stanowisku, że w sprawie brak było podstaw prawnych (upoważnienia ustawowego) do zawarcia we wzorach deklaracji na podatek od nieruchomości, podatek rolny i podatek leśny stanowiących załączniki nr 1 poz. F, nr 3 poz. H, nr 4 poz. F, nr 5 poz. G, nr 6 poz. F do zaskarżonej uchwały z [...] listopada 2015 r. nr [...] zapisu: "oświadczam, że są mi znane przepisu Kodeku karnego skarbowego o odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością".
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie organ w podstawie prawnej tej uchwały wskazał m.in. na art. 18 ust. 2 pkt 8 u.s.g., art. 6a ust. 11 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1381 ze zm., dalej: "u.p.r."), art. 6 ust. 13 u.p.o.l. oraz art. 6 ust. 9 ustawy z dnia 30 października 202 r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 465 ze zm., dalej: "u.p.l."). Przesądzało to o konieczności stwierdzenia nieważności skarżonej uchwały (art. 147 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 94 ust. 1 u.s.g.) w zakresie tego rodzaju zapisu zawartego w załącznikach nr 2 poz. F, nr 3 poz. H, nr 4 poz. F, nr 5 poz. G, nr 6 poz. F do zaskarżonej uchwały.
Za niezasadny Sąd uznał wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie rubryk dotyczących wpisywania numerów telefonów. Zarzut ten nie był zgłaszany w skardze. Ponadto wpisanie numeru telefonu nie jest konieczne, jego nie wpisanie nie wywołuje negatywnych konsekwencji. Taka treść rubryki formularza nie narusza prawa.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 157 § 1 i § 3 w zw. z art. 147 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.