Uzasadnienie
Pismem z [...] października 2016 r. T. C., Z. C. (dalej: "skarżący"), reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd") skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: "DIS") z [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r.
Jak wynika z akt podatkowych (k. 73), zaskarżona decyzja została wydana jedynie dla T. C. i doręczona jej pełnomocnikowi (k. 74).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a skarga niedopuszczalna z innych przyczyn (niż wymienione w art. 58 § 1 pkt od 1 do 5a p.p.s.a.) podlega odrzuceniu. Tym samym, katalog podstaw uzasadniających odrzucenie skargi nie jest katalogiem zamkniętym. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż do przesłanek niedopuszczalności zalicza się brak legitymacji skargowej po stronie wnoszącego skargę. Istotę legitymacji skargowej wnoszącego skargę stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli aktów lub czynności organów administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem.
Skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 94/15).
Taka sytuacja, zdaniem Sądu miała miejsce w realiach rozpoznawanej sprawy, gdyż zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie uprawnień i obowiązków T. C., albowiem Z. C. nie był stroną postępowania podatkowego i nie jest adresatem zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. W związku z tym, nie posiada również legitymacji skargowej, tj. w świetle powołanego wyżej art. 50 p.p.s.a. nie jest osobą uprawnioną do wniesienia skargi.
Z tych względów, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi Z. C. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 p.p.s.a.