Uzasadnienie
Pismem z [...] września 2010 r. M.J. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na powołane wyżej zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2010 r.
Pismem z dnia [...] października 2010 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie, czy skarżący wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W dniu [...] października 2010 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym informuje, że w dniu [...] sierpnia 2010 r. pismem poinformował organ o niezwłocznym usunięciu nieprawidłowości przed datą wydania zarządzenia, co w jego ocenie powoduje bezprzedmiotowość, dlatego wniósł o umorzenie sprawy. Zdaniem skarżącego pismo to należy traktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej u.p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej m.in. w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego uregulowany został w art. 52 u.p.p.s.a. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 u.p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Od w/w zasady generalnej ustawodawca przewidział w art. 52 § 3 u.p.p.s.a. wyjątek określający możliwość wniesienia skargi w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. W myśl powołanego przepisu skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 u.p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
W myśl art. 53 § 2 u.p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W powyższych przepisach ustawodawca określił zatem warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, jakim jest wyczerpanie przysługujących stronie administracyjnych środków zaskarżenia, bądź - w określonych przypadkach - wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W sytuacji, gdy powyższy warunek nie zostanie spełniony skargę należy uznać za niedopuszczalną.
Z akt sprawy wynika, iż zaskarżone zarządzenie pokontrolne zostało doręczone skarżącemu [...] sierpnia 2010 r. Doręczając ww. zarządzenie pokontrolne organ pouczył stronę, iż od tego aktu administracyjnego przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, tj. w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w przypadku braku odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa można wnieść do organu na piśmie w terminie 14 dni od dnia doręczenia zarządzenia pokontrolnego.
Sąd nie podzielił argumentacji strony, że pismo z dnia [...] sierpnia 2010 r., które złożył w organie w dniu [...] sierpnia 2010 r. informujące o usunięciu nieprawidłowości przed datą wydania zarządzenia pokontrolnego oraz zawierające wniosek o "umorzenie sprawy", miałoby jakoby stanowić wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Czym innym jest wniosek o zmianę decyzji, ponowne rozpoznanie sprawy, a czym innym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – tryby te wykluczają się nawzajem. Dlatego pismo zawierające wniosek o "umorzenie sprawy" nie może być traktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zwłaszcza że z jego treści nic takiego nie wynika.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 3 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.