Uzasadnienie
Pismem z 16 listopada 2016 r. (data nadania skargi o urzędzie pocztowym) [...] sp. z o.o. (zwana dalej: skarżąca, spółka), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (zwana dalej: NCBiR) z dnia 31 października 2016 r. znak [...] [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu.
Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu podnosząc, że nieuwzględnienie protestu do NCBiR w sprawie dofinansowania prac badawczych nad jej innowacyjnym systemem oczyszczania ścieków wyrządzi spółce znaczne straty materialne. Jako podstawę powyższego podała znaczne koszty, które spółka poniosła, związane ze wstępnymi pracami (badaniami laboratoryjnymi, produkcją prototypów i badań polowych, przygotowaniem pomieszczeń i zakupem sprzętu do prowadzenia prac, przygotowaniem wniosków patentowych). Ponadto brak środków finansowych spowoduje zaniechanie dalszych prac badawczych nad udoskonaleniem tych urządzeń i brak możliwości certyfikacji, produkcji i sprzedaży tych urządzeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści powołanego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek skarżącego o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że do skarżącego należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11 (publ.: Lex Omega nr 948885), w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami.
Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Dlatego nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie.
Odnosząc powyższe rozważania do wniosku skarżącej, Sąd uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca poza ogólnym stwierdzeniem, że poniosła wydatki związane z przygotowaniem projektu oraz nie posiada środków na dalsze prace badawcze, zaniechała uzasadnienia złożonego na tę okoliczność wniosku. W szczególności nie wskazała, jaka jest jej sytuacja finansowa, nie określiła przychodów i kosztów. Zatem nie uzasadniła złożonego wniosku w odniesieniu do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.