Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. A.E.G. sp. z o.o., dalej skarżąca, wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] maja 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, argumentując, iż jego uchybienie nastąpiło bez wiedzy i winy Spółki, która nie posiadała jakichkolwiek informacji o wydaniu i doręczeniu zaskarżonej decyzji. Spółka przyznała, że decyzja została wysłana do pełnomocnika W. K., została awizowana i zwrócona jako nie podjęta w terminie, jednak to nieodebranie przesyłki w terminie było uzasadnione zaangażowaniem pełnomocnika w pracach rolnych poza B., w zachodnich województwach, a kampania sianokosów była w tym okresie bardzo trudna ze względu na anomalie pogodowe i konieczność nieustannego pobytu na polach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 lutego 2012 r. odmówił skarżącej spółce przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Na skutek zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 140/12, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W uzasadnieniu postanowienia NSA zauważył, że z akt administracyjnych, jak to słusznie podniesiono w zażaleniu, nie wynika, czy W. K. był pełnomocnikiem skarżącej Spółki w przedmiotowej sprawie administracyjnej. NSA nakazał przy ponownym rozpoznaniu sprawy ocenić czy decyzja organu odwoławczego została skutecznie doręczona, co wymaga w pierwszej kolejności wyjaśnienia, czy W. K. był pełnomocnikiem skarżącej Spółki w sprawie z jej wniosku z dnia [...] maja 2007 r. w przedmiocie płatności ONW. Sąd analizując okoliczności związane z doręczeniem skarżącej Spółce decyzji z dnia [...] maja 2011 r., rozstrzygnie czy w tym przypadku doręczenie to było skuteczne, a w konsekwencji czy upłynął termin do wniesienia skargi na tę decyzję, czy też w okolicznościach tej konkretnej sprawy wystąpiły nieprawidłowości w doręczeniu decyzji poprzez niezgodne z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego doręczenie pisma.
Rozważając te kwestie, Sąd oceni, czy w okolicznościach rozpoznawanej sprawy może mieć ewentualnie zastosowanie pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 października 1994 r. (sygn. akt III ARN 54/94, OSNP 1994/12/187), iż niezgodne z przepisami postępowania administracyjnego doręczenie pisma (decyzji) może być uznane przez sąd w konkretnych okolicznościach sprawy za pozbawione znaczenia prawnego i uzasadniające przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej bez potrzeby powtórnego prawidłowego doręczenia pisma.
Dalej NSA zauważył, że skarżąca obok okoliczności, które wskazują na nieskuteczne doręczenie rozstrzygnięcia organu, wskazuje także na fakty mające w jej ocenie świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Odniesienie się do tych zarzutów jest przedwczesne wobec wymagającej wyjaśnienia w pierwszej kolejności kwestii, czy termin do wniesienia skargi skutecznie upłynął.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 190 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zgodnie z treścią art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym wniosek powinien zostać złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Przywrócenie terminu następuje jedynie w przypadku gdy strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Sąd uznał, że wniosek został wniesiony w terminie.
Jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny rzeczywiście w aktach administracyjnych niniejszej sprawy nie znajduje się pełnomocnictwo skarżącej do działania w jej imieniu przed organami administracyjnymi przez W.K., nie mógł być on zatem adresatem zaskarżonej decyzji i w rzeczywistości organ nie doręczył skutecznie zaskarżonej decyzji, nie mógł zatem skutecznie rozpocząć biegu termin do wniesienia skargi na tą decyzję.
Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 października 1994 r. (sygn. akt III ARN 54/94, OSNP 1994/12/187), iż niezgodne z przepisami postępowania administracyjnego doręczenie pisma (decyzji) może być uznane przez sąd w konkretnych okolicznościach sprawy za pozbawione znaczenia prawnego i uzasadniające przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej bez potrzeby powtórnego prawidłowego doręczenia pisma.
Stosując się do zaleceń NSA Sąd stwierdził, że termin do wniesienia skargi skutecznie nie upłynął, zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie mógł zostać uwzględniony, albowiem skarga została wniesiona w terminie.
Mając powyższe na uwadze należało wniosek na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a oddalić.