Uzasadnienie
Pismem z [...] grudnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) P. P. (skarżący) reprezentowany przez radcę prawnego wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność Wójta Gminy B. w zakresie udzielenia informacji publicznej drogą e-mailową. W dniu [...] grudnia 2012 r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie [...] złotych.
Organ otrzymał skargę w dniu [...] grudnia 2012 r. i w tym samym dniu udzielił informacji publicznej w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...] listopada 2012 r..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 149 ustawy z dnia z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej: p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z przepisu tego wynika, że dokonanie przez organ czynności (np. udzielenie informacji publicznej) żądanej przez stronę wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy czynność ta została dokonana z naruszeniem przewidzianego terminu. W wyniku uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli przestaje bowiem istnieć sprawa sądowoadministracyjna, a wszczęte na skutek skargi postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bezprzedmiotowość postępowania stanowi przesłankę jego umorzenia. Na podstawie wskazanego przepisu, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z przyczyn innych niż wymienione w punkcie 1 i 2 tej regulacji stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będzie miał zatem zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a. - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (por. uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, opubl. ONSAiWSA z 2009 r., nr 4, poz. 63, Lex nr 463487).
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, iż udzielenie przez organ informacji publicznej stanowiło uwzględnienie skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. i skutkowało bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, co stanowi przesłankę umorzenia postępowania w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zatem, skoro w momencie rozpoznawania przez Sąd skargi, organ nie pozostawał już w bezczynności, to zachodził brak podstaw do zastosowania trybu przewidzianego w art. 149 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu.
W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym postanowienia.
O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił na mocy art. 201 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz art. 209 p.p.s.a. Kwota [...] zł obejmuje kwotę [...] zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, kwotę [...] zł wynagrodzenia pełnomocnika oraz [...] zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.