Uzasadnienie
VIIISAB/Wa 10/08
Pismem z dnia 18 marca 2008 r. M.P. – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w W. w przedmiocie nieprzekazania odwołania.
Wezwaniem z dnia 29 maja 2008 r. sygn. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał pełnomocnika skarżącej do wyjaśnienia w terminie siedmiu dni czy w związku z bezczynnością Prezesa Sądu Okręgowego w sprawie objętej skargą, wnosił on w trybie art. 37 k.p.a. zażalenia do organu wyższego stopnia.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 10 czerwca 2008 r., pełnomocnik skarżącej poinformował, iż przed złożeniem skargi skarżąca nie wnosiła zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia. Zdaniem pełnomocnika zażalenie do organu administracji wyższego stopnia służy stronie wtedy, gdy sprawa nie została załatwiona w terminie określonym w art. 35 lub 36 k.p.a. Przedmiotem skargi jest zaś niepodjęcie przez Prezesa Sadu Okręgowego w W. czynności w postępowaniu odwoławczym, określonej w art. 132 § 1 k.p.a. Termin do podjęcia określony został w art. 13 k.p.a., należy więc uznać, że przepis ten ma charakter przepisu szczególnego wobec przepisów art. 35 i 36 k.p.a. W konsekwencji, skarżącej nie przysługiwało zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Podkreślić należy, iż w razie pozostawienia przez organ podania, czy wniosku bez rozpoznania strona może podjąć obronę przed bezczynnością składając zażalenie do organu wyższego stopnia, a następnie w razie nieuwzględnienia zażalenia skargę do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2006, s. 368). Droga sądowa staje się zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca, przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie przekazania odwołania nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm. – dalej k.p.a.) - tj. nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wynika to zarówno z akt administracyjnych sprawy, jak również wyjaśnień pełnomocnika strony skarżącej zawartych w piśmie z dnia 10 lipca 2008 r.
Zgodnie z art. 127 § 2 k.p.a. właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba, że ustawa przewiduje inny organ.
Zgodnie z art. 9, 22 § 2 i 37 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) prezes sądu w zakresie administracji sądowej podlega Ministrowi Sprawiedliwości oraz prezesowi sądu przełożonego. Minister Sprawiedliwości sprawując zwierzchni nadzór nad działalnością administracyjną sądów powszechnych może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu uwagę na piśmie, jeżeli stwierdzi uchybienia w zakresie kierowania sądem albo sprawowania przez prezesa przysługującego mu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów. Powyższe uprawnienia na podstawie art. 37 § 5a przysługują także prezesowi sądu apelacyjnego wobec prezesów lub wiceprezesów sądów okręgowych i rejonowych, działających w obszarze apelacji
Wniesienie zaś skargi przed złożeniem w/w środka zaskarżenia skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności.
W tym stanie sprawy, wobec niedopuszczalności skargi Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.