Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2014 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 102/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi P. M. – wspólnika spółki cywilnej [...] z siedzibą w B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. w przedmiocie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2010 rok orzekł: w pkt 1 o zobowiązaniu Kierownika Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. do rozpoznania wniosku spółki cywilnej "[...]" z siedzibą w B. z dnia [...] maja 2010 roku w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2010 rok w terminie 60 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; w pkt 2 o stwierdzeniu, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; w pkt 3 o wymieniu Kierownikowi Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. grzywny w wysokości [...] ([...]) złotych; w pkt 4 o zasądzeniu od Kierownika Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. na rzecz skarżącego P. M. kwoty [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
W tym przypadku doszło do oczywistej omyłki poprzez błędne wskazanie w pkt 4 sentencji wyroku, iż zasądzona na rzecz skarżącego tytułem zwrotu kosztów postepowania kwota wynosi [...] ([...]) złotych podczas, gdy kwota ta wynosi [...] ([...]) złotych, co wynika z akt sprawy sądowej.
W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.