Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca J.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. w sprawie nierozpoznania wniosku. Skarżąca podniosła, że dnia [...] grudnia 2010 r. wniosła o wydanie decyzji o uzupełnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2010r. poprzez sprecyzowanie i jednoznaczne wyrażenie rozstrzygnięcia zawartego w sentencji decyzji, a szczególnie ustalonej kwoty dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004r. oraz określenie kwoty ustalonego za 2004r. zobowiązania podatkowego. Podniosła, że w dniu [...] stycznia 2011r. złożyła ponaglenie.
Z odpowiedzi na skargę Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. wynika, że wniosek o uzupełnienie decyzji został rozpatrzony postanowieniem z dnia [...] lutego 2011r., a doręczonym skarżącej w dniu [...] marca 2011r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca, a sprawę szczególnie skomplikowaną nie później niż w terminie dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 140 Ordynacji podatkowej).
Ustawowe terminy załatwienia sprawy nie zostały przez organ zachowane. Organ II instancji skargę na bezczynność wraz z odpowiedzią na skargę przekazał do Sądu w dniu [...] marca 2011 r. Wcześniej, bo w dniu [...] lutego 2011 r. organ rozpoznał wniosek skarżącej.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie - przed przekazaniem tej skargi do Sądu – podjął czynności zmierzające do wydania rozstrzygnięcia, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej: "p.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z kolei z przepisu art. 149 p.p.s.a. a contrario wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (zob. uchwałę NSA z dnia 26 listopada 2008r., sygn. OPS 6/08, LEX nr 463487).
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o umorzeniu postępowania.