Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2012 r. M. K. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na bezczynność tegoż organu w sprawie o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wskazał, że w styczniu złożył wniosek o abolicję jako bezpaństwowiec, a w dniu [...] lutego 2012r. otrzymał postanowienie z dnia [...] lutego 2012r., które załączył do skargi. Wyjaśnił dlaczego wypowiedział obywatelstwo. Z postanowienia Wojewody [...] z [...] lutego 2012 r. wynika, ze postanowieniem tym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP z uwagi na to, że skarżący ma obywatelstwo polskie, nie jest więc cudzoziemcem. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2012r.
Skarżący nie wskazał, by zwracał się do organu wyższego stopnia z zażaleniem w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - powoływanej dalej jako Kpa).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 Kpa. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność ww. organu nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 Kpa - nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Uznać zatem należy, że skarga wniesiona do Sądu przed wyczerpaniem przysługujących stronie środków zaskarżenia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Na marginesie należy zauważyć, że skarga na bezczynność to skarga na brak aktywności organu w załatwieniu sprawy. Samo zaś załatwienie sprawy może mieć różną postać – zarówno przez załatwienie decyzją merytoryczną, jak i też przez odmowę wszczęcia postępowania, czy też umorzenie postępowania. Strona zaś niezadowolona z treści rozstrzygnięcia organu administracji może złożyć na nie przewidziane prawem środki zaskarżenia.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w postanowieniu.