Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 kwietnia 2018 r. M. K. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") skargę na bezczynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie nierozpoznania wniosku.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 4 czerwca 2018 r. skarżąca wyjaśniła, że nie składała ponaglenia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257; dalej: kpa). Skarżąca wskazała, że problem dotyczy przede wszystkim stosowania przez organ obowiązującego prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z treści cytowanego przepisu wynika zatem, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Z treści pisma skarżącej z dnia 4 czerwca 2018 r. wynika, że nie wystąpiła z ponagleniem przed złożeniem skargi do Sądu.
W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę, jako niedopuszczalną.