Uzasadnienie
Pismem z 30 stycznia 2008 r. K. i I. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W., który zdaniem skarżących nie rozpoznał jednego z ich wniosków o wznowienie postępowania podatkowego.
Następnie, pismem z 17 marca 2008 r., tego dnia złożonym w Sądzie, czyli przed terminem rozprawy wyznaczonej na 2 kwietnia 2008 r., skarżący oświadczyli, że cofają skargę w związku z wydaniem przez organ stosownej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a."), strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, nie wystąpiły przesłanki do uznania, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Należało zatem uznać, ze skarżący skutecznie cofnęli skargę.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
W przedmiocie zwrotu skarżącym połowy uiszczonego przez nich wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. Zarządzeniem z 7 marca 2008 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył bowiem termin rozprawy na dzień 2 kwietnia 2008 r., po uprzednim doręczeniu organowi odpisu skargi.