Uzasadnienie
Pismem z 4 stycznia 2017 r. (data prezentaty organu) E. B. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wskazała, iż jej zażalenie z dnia 27 grudnia 2016 r. na opieszałość Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostało zwrócone celem przedłożenia go bezpośrednio w organie. Do skargi dołączyła zażalenie z 27 grudnia 2016 r., w którym skarżąca podnosiła tendencyjne i nieetyczne działanie urzędników SKO w [...], uznając, iż organ ten celowo wydłuża czas w rozpoznaniu jej odwołania od decyzji MOPS, co w rezultacie może spowodować działanie na jej niekorzyść w naliczaniu odsetek.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej Kolegium) wniosło o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej, bowiem skarżąca nie dopełniła wymogu z art. 37 k.p.a. Kolegium ewentualnie wniosło o oddalenie skargi z uwagi na wydanie decyzji [...] grudnia 2016 r.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny:
Skarżąca w dniu 29 września 2016 r. złożyła odwołanie do Kolegium od decyzji [...] wydanej przez Dyrektora MOPS, które wpłynęło do organu w dniu 3 października 2016 r.
Pismem z 2 listopada 2016 r. poinformowało skarżącą, iż Kolegium wyznaczyło do 30 listopada 2016 r. dodatkowy termin rozpatrzenia odwołania od decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r., co spowodowane jest koniecznością dokładnego przeanalizowania stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy.
Następnie kolejnym pismem z 29 listopada 2016 r. Kolegium ponownie zawiadomiło skarżącą o wyznaczeniu do 30 grudnia 2016 r. dodatkowego terminu rozpatrzenia jej odwołania. Kolegium uzasadniło, iż wyznaczenie dodatkowego terminu spowodowane jest tym, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym odbędzie się rozprawa w dniu 21 grudnia 2016 r. w związku ze skargą na decyzję Kolegium z [...] maja 2016 r. i stanowisko Sądu w przedmiocie dochodów będzie istotne przy rozstrzyganiu przez Kolegium sprawy w przedmiocie nienależnych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
W dniu [...] grudnia 2016 r. Kolegium rozpoznało odwołanie skarżącej wydając decyzję znak [...].
Z kolei w dniu 28 grudnia 2016 r. (data wpływu), skarżąca złożyła zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na opieszałość Kolegium
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 grudnia 2016 r. złożone pismo zostało zwrócone, zaś skarżąca została poinformowana o złożeniu pisma bezpośrednio w organie.
W dniu 5 stycznia 2016 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Kolegium nazwaną wnioskiem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm), dalej jako: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a.
Zgodnie z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, na posiedzeniu niejawnym, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Wskazać należy, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarżąca nie wyczerpała przesłanki wynikającej z art. 37 k.p.a., bowiem nie wezwała Kolegium do usunięcia naruszenia prawa.
Za wyczerpanie środka zaskarżenia nie można uznać złożonego w dniu 28 grudnia 2016 r. zażalenia skarżącej na opieszałość Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożonego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z drugiej strony skarga (nazwana wnioskiem) z 5 stycznia 2017 r. została złożona w sytuacji rozpoznania odwołania skarżącej i wydania decyzji w dniu[...]grudnia 2016 r.
Skarżąca wnosząc skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie objętej zakresem regulacji powołanej wyżej powinna była spełnić wymóg z art. 37 § 1 k.p.a., polegający na wezwaniu Kolegium do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie takiego wezwania powinno być reakcją na zaistniałą sytuację czyli bezczynność Kolegium w rozpoznaniu odwołania. Zażalenie skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w trybie art. 37 § 1 k.p.a., nie wyczerpuje w sposób prawidłowy przesłanki wynikającej z art. 37 k.p.a., bowiem Sąd nie jest organem wyższego stopnia w stosunku do Kolegium.
W konsekwencji należało uznać, że przed wniesieniem powołanej na wstępie skargi skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a., co czyni skargę niedopuszczalną. Z tej przyczyny skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.