Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2009r. (data złożenia w organie) skarżący R. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. w sprawie niewydania decyzji administracyjnej.
Pismem z dnia [...] maja 2010r. Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia w terminie siedmiu dni, czy w związku z bezczynnością Prezydenta Miasta R. w sprawie objętej skargą, wnosił on w trybie przepisu art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej Kpa) zażalenie do organu wyższego stopnia.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia [...] maja 2010r. (data złożenia na biurze podawczym Sądu) skarżący poinformował, iż składał zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta R. do organu wyższego stopnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na bezczynność organu jest możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W rozpoznawanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie niewydania decyzji przez Prezydenta Miasta R. nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 Kpa, tj. nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Wprawdzie odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia [...] maja 2010r. skarżący oświadczył, iż składał zażalenie na bezczynność organu I instancji do organu wyższego stopnia, jednak jak wynika z przedstawionych przez skarżącego dokumentów zażalenie takie wniósł w dniu [...] grudnia 2008r. Po tej dacie w sprawie wydana została przez organ I instancji - w dniu [...] kwietnia 2009r. nr [...] decyzja odmawiająca wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na inwestycję pod nazwą budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz garażu w miejscu istniejących budynków przy ul. G. na działce nr [...] w R., oraz po uchyleniu tej decyzji (decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] czerwca 2009r.) w dniu [...] września 2009r. nr [...] decyzja odmawiająca wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na inwestycję pod nazwą budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz garażu w miejscu istniejących budynków przy ul. G. na działce nr [...] w R. Skoro po uchyleniu decyzji przez organ odwoławczy w dniu [...] czerwca 2009r. organ I instancji nie wydał w ustawowym terminie rozstrzygnięcia, skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność organu winien wnieść zażalenie do organu wyższej instancji.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 cytowanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.