Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 stycznia 2008 r. skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L. i J.Ł. wystąpili ze skargą na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w wydaniu decyzji nakazującej rozbiórkę budynku położonego na działce nr 80 przy ul. [...].
W dniu 29 stycznia 2008 r. pismo skarżących zostało w trybie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a, przekazane Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. wyjaśnił, że w dniu [...] została wydana decyzja nr [...], którą organ I instancji odmówił wydania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku na działce nr 80 przy ul. [...] znajdującego się w ostrej granicy z działką skarżących. Decyzję tę doręczono skarżącym w dniu 25 lutego 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W rozpatrywanej sprawie skarżący wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, organ po przekazaniu przez Sąd w trybie art. 54 p.p.s.a pisma skarżących z dnia 14 stycznia 2008 r. wydał w dniu [...] decyzję, którą odmówił wydania decyzji nakazującej rozbiórkę. Oznacza to, że przed przekazaniem (co nastąpiło dniu 27 lutego 2008 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi L. i J. Ł. wraz z odpowiedzią na skargę, organ ten wydał rozstrzygnięcie w sprawie.
Zgodnie z art. 149 p.p.s.a Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 p.p.s.a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zarówno w piśmiennictwie prawniczym, jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym powszechnie przyjmowany jest pogląd, który należy podzielić, uznając za prawidłowe stanowisko, że jeżeli organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to mimo, iż pozostawał w zwłoce – przestaje on tkwić w bezczynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OSK 280/08, nie publ.). W takiej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności staje się więc bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.