Uzasadnienie
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r, poz. 1634; dalej: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Pismem z dnia 17 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 czerwca 2023 r., wezwał stronę skarżącą, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut), zgodnie z art. 29 p.p.s.a. - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do usunięcia ww. braku formalnego skargi zostało wysłane na wskazany w skardze adres pełnomocnika skarżącego, lecz listonosz nie zastał adresata w dniu 21 czerwca 2023 r. Wobec tego zostało pozostawione zawiadomienie (awizo) o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej, zaś 29 czerwca 2023 r. powtórnie awizowano tę przesyłkę. Mimo tego, pełnomocnik skarżącego nie podjął przesyłki z placówki pocztowej i została ona zwrócona do Sądu. W takiej sytuacji zastosowanie znajdował art. 73 p.p.s.a., z którego wynika, że jeśli adresat pisma nie podejmie go z placówki pocztowej mimo dwukrotnego awizowania, to doręczenie pisma uważa się za dokonane z upływem czternastu dni od dnia pozostawienia pierwszego awizo.
W konsekwencji należało przyjąć, że termin 7 dni na uzupełnienie braku formalnego skargi rozpoczął bieg 5 lipca 2023 r. i upływał 12 lipca 2023 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi. W takiej sytuacji Sąd miał obowiązek odrzucenia złożonej skargi na bezczynność.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i art. 232 § 2 p.p.s.a., jak w pkt 2 sentencji postanowienia.