Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący S.K. podał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości 489 zł brutto (w załączeniu decyzja o ustaleniu i waloryzacji renty). Jako jedyny majątek wymienił mieszkanie własnościowe o powierzchni 26 m².
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy na wstępie zaznaczyć należy, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w tym postępowaniu.
Jak wynika zaś z treści powołanego art. 246 § 1 ustawy, dopiero gdy środki, którymi dysponuje skarżący okażą się niewystarczające może on wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub osób posiadających bardzo niski dochód, a więc takich, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Dodatkowo należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
Z akt sprawy oraz wyjaśnień skarżącego wynika, że samodzielnie prowadzi on gospodarstwo domowe, posiada stały, jednakże niewielki dochód – 439 zł netto.
Wysokość tego dochodu pozwala w ocenie referendarza sądowego na zaspokojenie wyłącznie podstawowych potrzeb życiowych, zatem poniesienie na obecnym etapie postępowania kosztów sądowych, tj. opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz wpisu w wysokości 100 zł od ewentualnej skargi kasacyjnej wydaje się być poza zasięgiem możliwości finansowych skarżącego.
Jednocześnie należy stwierdzić, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 września 2007 r. Sygn. akt VI SA/Wa 1234/07 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, któremu S.K. udzielił w dniu 17 czerwca 2008 r. pełnomocnictwa. Z też względu aktualnie złożony wniosek o ustanowienie adwokata podlegał oddaleniu bowiem skarżący posiada już prawidłowo umocowanego pełnomocnika.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.