Uzasadnienie
M. T. pismem z dnia [...] lipca 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Miejskiej w [...] w przedmiocie niezwołania zebrania wiejskiego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] sierpnia 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy składała zażalenie na organ, którego bezczynności dotyczy skarga, do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 Kpa oraz nadesłania dowodu wniesienia zażalenia. Skarżąca nie odpowiedziała na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Sprawy wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. są to sprawy, w których powinna być wydana decyzja administracyjna, albo postanowienie, na które służy zażalenie lub kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, czy też postanowienie mające zapaść w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu oraz w których mają być wydane nie wymienione wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniami określonymi w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a ponadto pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W tym miejscu zauważyć należy, iż zgodnie z art.
52. § 1 p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei stosownie do § 2 tego artykułu (w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia skargi) przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 Kpa (od 1 czerwca 2017 r. w związku ze zmianą brzmienia art. 37 Kpa w skutek nowelizacji tej ustawy środkiem tym jest "ponaglenie"). Wniesienie skargi na bezczynność bez wyczerpania trybu, o którym mowa w art. 37 Kpa skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. art. 52 § 1 p.p.s.a.
Taka też sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Skarżąca na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] sierpnia 2017 r. wezwana została do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi wniosła do organu zażalenie w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie. Na powyższe wezwanie skarżąca nie udzieliła żadnej odpowiedzi. Przyjąć zatem należy, że wniosła ona skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bez wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.