Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. Q.A. sp. z o.o. z siedzibą w B. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B..
Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy skarżąca składała zażalenie na bezczynność organu do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, zwana dalej "k.p.a.") pouczając, iż czynności tej należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu [...] grudnia 2014 r. skarżąca wniosła pismo, w którym wyjaśniła, że przed wniesieniem skargi na bezczynność organu skierowała do niego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 "p.p.s.a." należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na bezczynność organu możliwe jest dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie bezczynności organu, wniosła zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Okoliczność taka nie wynika także z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 cytowanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.