Uzasadnienie
W dniu [...] października 2008 roku (data nadania) G. C. działając przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Dowódcy Sił Powietrznych grzywny według norm przepisanych za niewywiązanie się z obowiązku, o jakim mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), tj. nie przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Nadto wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że w dniu [...] czerwca 2008 r. złożył skargę na bezczynność organu wnosząc o zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie (30 dni) decyzji administracyjnej w drugiej instancji w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej G. C.. W dniu zaś [...] października 2008 r. w wyniku sprawdzenia w komórce informacji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalił, że nie została zarejestrowana skarga na bezczynność (ani żadna inna sprawa) w której stroną byłby G. C..
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Dowódcy Sił Powietrznych, organ wnosił o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu organ podniósł, że skarga nie została przekazana do Sądu w terminie przewidzianym przepisem prawa, w istocie więc stronie przysługuje prawo złożenia wniosku o wymierzenie grzywny. Niemniej w ocenie Dowódcy Sił Powietrznych wniesiona przez stronę skarżącą skarga winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. Nadto organ podjął czynności, które zostały zakończone wydaniem decyzji Dowódcy Sił Powietrznych z dnia 5 listopada 2008 r. Mając na uwadze, że przepis art. 55 p.p.s.a zawiera regulację zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji do terminowego wykonywania obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a, natomiast organ wojskowy już dokonał ciążących na nim obowiązków, tym samym, cel został zrealizowany.
Nadto, organ podniósł, że w doktrynie przyjmuje się, że przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a.oraz po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. W takim bowiem wypadku grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten został już osiągnięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Należy zauważyć, iż art. 55 § 1 p.p.s.a. jest przepisem dyscyplinująco- restrykcyjnym w zakresie opieszałości organów. Wymierzenie organowi grzywny nie ma jedynie na celu dyscyplinowanie organu, ale stanowić ma również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Powyższy przepis nie obliguje wprawdzie sądu do wymierzenia grzywny, kwestia ta pozostawiona jest jego uznaniu. Sąd bowiem "może" orzec o wymierzeniu grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy tj. przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody nie dotrzymania terminu.
W niniejszej sprawie wnioskujący o wymierzenie organowi grzywny w dniu [...] czerwca 2008 roku (data nadania) złożył kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność organu administracji publicznej - Dowódcy Sił Powietrznych w przedmiocie nie rozpatrzenia odwołania z dnia [...] lutego 2003 r. od decyzji z dnia [...] lutego 2003 r. wypowiadającej G. C. stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej i wydania decyzji administracyjnej w drugiej instancji. Przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu [...] czerwca 2008 roku (dowód - data prezentaty organu). Dowódca Sił Powietrznych powinien udzielić odpowiedzi na skargę i przekazać ją wraz z aktami sprawy w ustawowym terminie 30 dni od jej otrzymania. Zachowanie przez organ terminu przewidzianego w powołanym art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiłoby więc, gdyby przekazanie skargi wraz z wymaganymi dokumentami odbyło się do dnia [...] lipca 2008 roku. Organ nie wykonał przedmiotowego obowiązku w terminie 30 dni, bowiem udzielił odpowiedzi na skargę i przekazał ją wraz z aktami sprawy dopiero w dniu w dniu [...] listopada 2008 r. (data nadania).
W związku z powyższym, w ocenie Sądu wniosek skarżącego o wymierzenie kary grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a należy uznać za zasadny. Organ w odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną, nie odnosi się w ogóle do tego, co było przyczyną nie dotrzymania terminu nałożonego na organ przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a. Organ wskazuje jedynie, że w jego ocenie skarga winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a.
Sąd w takiej sytuacji biorąc pod uwagę czas opóźnienia, brak stosownych wyjaśnień organu co do przyczyn opóźnienia uznał, że organ nie wykonał terminowo nałożonych na niego obowiązków przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi. Na wysokość wymierzonej grzywny w rozpoznawanej sprawie wpływ miał właśnie brak wyjaśnień dotyczących przyczyn nie wykonania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a oraz czas opóźnienia organu (ponad 3 miesiące). Okolicznością przemawiającą zaś na korzyść organu, znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, że przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił. W związku z powyższym, w ocenie Sądu adekwatne do stopnia opieszałości organu administracji publicznej jest wymierzenie grzywny w wysokości określonej w sentencji postanowienia.
Z tego też względu biorąc za podstawę art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.
O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a w związku z § 14 ust. 2 pkt. 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z dnia 3.10.2002 roku, Nr 163, poz. 1349 ze zmianami) bowiem skarżący był reprezentowany przed Sądem przez radcę prawnego.