Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 27 stycznia 2016 r. (data wpływu do Sądu) M. P. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu podała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z mężem i 18 - letnim synem, przy czym źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie męża ([...] zł) oraz dochód skarżącej z tytułu umowy zlecenia ([...] zł), które wyczerpują koszty utrzymania rodziny. Oświadczyła, że zamieszkuje z drugim synem (31 – letnim), jednakże syn prowadzi odrębne gospodarstwo domowe.
Pismem z dnia 4 lutego 2016 r. zobowiązano skarżącą do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących sytuacji materialnej poprzez złożenie zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia męża oraz wykazania dochodu z tytułu umowy zlecenia, a także wyjaśnienia w jakim zakresie drugi z synów partycypuje w kosztach utrzymania domu. W odpowiedzi skarżąca nadesłała zaświadczenie o wynagrodzeniu męża, zaświadczenie wystawione przez "M. P. [...]" o wynagrodzeniu własnym w październiku 2015 r. w wysokości [...] zł oraz kserokopie faktur za wodę, odpady komunalne, energię.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Stosownie natomiast do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Złożony wniosek dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Przystępując do rozpoznania wniosku w tak określonym zakresie, wskazać należy, że ze złożonego zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia skarżącej wynika, iż prowadzi ona działalność gospodarczą pod nazwą "M. P. [...]", a przedmiotowe zaświadczenie wystawiła sama sobie i sama zatrudnia się na umowę zlecenia, co budzi wątpliwości zarówno co do samej formy takiego zatrudnienia, jak i wysokości deklarowanego wynagrodzenia. Powyższe zaświadczenie w ocenie referendarza sądowego potwierdza jedynie to, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, czego nie ujawniła we wniosku. Stały dochód z tytułu umowy o pracę osiąga także mąż skarżącej, a ponadto małżonkowie zamieszkują wraz z dorosłym synem, który jak wynika z adnotacji na kserokopii faktury za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ponosi określone koszty utrzymania domu.
Rodzina skarżącej nie znajduje się zatem w trudnej sytuacji finansowej, która uniemożliwiałaby poniesienie wydatku na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, tym bardziej, że w sprawie, w której skarżąca złożyła przedmiotowy wniosek jest ona z mocy ustawy zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Z tych też względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.