Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 6 czerwca 2016 r. (data wpływu do Sądu) A. C. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną.
Należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że przedmiotem skargi A. C. jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o odmowie przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. Oznacza to, że skarżąca w przedmiotowej sprawie jest zwolniona z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżąca w niniejszej sprawie jest zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy, co do kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć.
Z tych względów na podstawie 249a oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.