Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 października 2015 r., sygn. akt VIII SO/Wa 17/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 13 października 2015 r. o odmowie przyznania M.K. prawa pomocy.
W dniu [...] listopada 2015 r. wpłynęło do Sądu pismo M. K., które potraktowane zostało jako zażalenie na postanowienie z dnia 29 października 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Wniosek w przedmiocie prawa pomocy (przed wniesieniem skargi) został złożony w Sądzie w dniu 29 września 2015 r. i zarejestrowany pod sygn. akt VIII SO/Wa 17/15. Postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie zostało zatem wszczęte po dacie 15 sierpnia 2015 r., dlatego zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), stosuje się w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą.
Zgodnie z tym przepisem rozpatrując sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (w tym od postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy art. 258 § 1 pkt 7 p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).
Nie ulega wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy - wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego. Zarówno art. 194 § 1 p.p.s.a., jak i żaden inny przepis tej ustawy nie przyznaje stronie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w opisanej sytuacji, gdyż w tym zakresie jest to sąd orzekający w drugiej instancji.
W związku z powyższym zażalenie wniesione przez M. K. na orzeczenie, od którego nie przysługuje taki środek zaskarżenia podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 p.p.s.a.