Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2015 r. na biuro podawcze Sądu wpłynął wniosek P. G. (dalej: "skarżący") o wymierzenie Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego w R. (dalej: "organ") grzywny z tytułu nieterminowego przekazania do Sądu jego skargi z dnia [...] listopada 2014 r. na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Zarządzeniem z dnia [...] marca 2015 r. Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w R. został wezwany do udzielenia odpowiedzi na wniosek i nadesłania wraz z kompletnymi aktami w terminie 7 dni. Organ, w zakreślonym terminie, nie wykonał powyższego wezwania (k. 19 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia.
Natomiast zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r., poz. 782; dalej: "u.d.i.p."), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.
W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do wskazanego obowiązku, sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że wyłączną przesłanką materialnoprawną takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a., czyli nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz przekroczenie ustawowego terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, a termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi. Datą wszczęcia postępowania sądowo-administracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Wprawdzie skargi nie ma jeszcze w tym momencie w sądzie, ale z tym faktem należy wiązać określone skutki prawne.
Wniesienie skargi nakłada na organ administracyjny obowiązek udzielenia odpowiedzi oraz przesłania do sądu akt sprawy, a ponadto uprawnia organ do dokonania autokontroli zaskarżonego aktu lub czynności.
W związku z tym, rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności jest zobowiązany ustalić, czy skarga została wniesiona za pośrednictwem organu, a jeśli tak - czy organ ten przekazał skargę do sądu. Z akt sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt VIII SAB/Wa 15/15 wynika jednoznacznie, że skarga skarżącego na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej opatrzona datą [...] listopada 2014 r. wpłynęła do organu dnia [...] listopada 2014 r. (prezentata organu). Ww. skarga wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę została przez organ przekazana do Sądu listem poleconym w dniu [...] stycznia 2015 r. (data nadania – k. 18 akt sądowych o sygnaturze VIII SAB/Wa 15/15). Powyższa okoliczność uzasadnia stwierdzenie, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
W sprawie bezsporne jest, iż organ zobowiązany był do przekazania skargi do Sądu w terminie 15 dni, określonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p., który przy założeniu, że skarga wpłynęła w dniu [...] listopada 2014 r., upływał w dniu [...] grudnia 2014 r. Bezsporną jest także okoliczność, iż swój obowiązek organ wykonał dopiero w dniu [...] stycznia 2015 r., tj. z pięćdziesięcioczterodniowym uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p.
Wymaga podkreślenia, że grzywna wymierzana organowi, o jakiej mowa w przepisie art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Ponadto wymierzenie grzywny pełni funkcję prewencyjną i ma służyć zapobieganiu naruszania przez organ administracji przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. w przyszłości.
W zakresie wymiaru grzywny, którą można orzec za niewypełnienie przez organ administracji publicznej obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., unormowanie art. 55 § 2 p.p.s.a. odsyła do przepisu art. 154 § 6 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło 3.783,46 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 10 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2014 r., M.P. z 2015 r., poz. 179). Rozstrzygając o wymiarze grzywny ze względu na użycie przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowania "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", Sąd brał pod uwagę wszystkie okoliczności niniejszej sprawy, a mianowicie czasookres zwłoki w przekazaniu skargi oraz fakt, że organ przed rozpatrzeniem wniosku nie wyjaśnił powodów niedotrzymania terminu.
Biorąc pod uwagę okoliczność, iż przekazanie skargi do Sądu nastąpiło ze znacznym uchybieniem terminu, Sąd stoi na stanowisku, że orzeczona kwota grzywny [...] zł stanowić będzie sankcję na tyle dotkliwą, że zapobiegnie w przyszłości niewywiązywaniu się organu z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, nałożenie grzywny we wskazanej wysokości było celowe dla realizacji funkcji represyjnej i prewencyjnej.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 55 § 1 orzekł jak w pkt 1) sentencji postanowienia. O kosztach sądowych Sąd orzekł jak w pkt 2) na podstawie art. 200, art. 209, art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez skarb państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 145).