Uzasadnienie
Pismem z 4 listopada 2020 r. B. G. (dalej: skarżąca, strona), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), złożyła wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy [...] (dalej: organ, Burmistrz) w wysokości [...] zł za nieprzekazanie do Sądu skargi z 17 sierpnia 2020 r. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 lipca 2019 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 16/19 w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] lutego 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Pełnomocnik skarżącej podniósł, że skarga na niewykonanie ww. wyroku została nadana pocztą 17 sierpnia 2020 r. Przesyłka, zawierająca skargę, wpłynęła do organu 20 sierpnia 2020 r., który nie przekazał do Sądu skargi wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi.
Pismem z 29 grudnia 2020 r. organ udzielił odpowiedzi na wniosek, w którym wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny wskazując, że zwłoka w wykonaniu obowiązku nie wynikała z jego celowego działania. Wyjaśnił, iż uznał postępowanie po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 lipca 2019 r. za kontynuację postępowania zainicjowanego złożeniem przez skarżącą wniosku o udzielenie informacji publicznej i oczekiwał na wykazanie przez nią istotnego interesu publicznego. Ponadto zachodziły okoliczności związane z utrudnieniami w funkcjonowaniu Urzędu Gminy w związku z epidemią koronawirusa, większe absencje pracowników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny.
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, dalej: u.d.i.p.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego, wynikającego z art. 61 Konstytucji RP, ustawodawca w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. termin do 15 dni.
Sąd w pełni podziela pogląd, że wskazany w tym przepisie 15-dniowy termin obowiązuje również w przypadku skargi na niewykonanie wyroku, którego przedmiotem jest udostępnienie informacji publicznej lub bezczynność czy przewlekłość organu w tym zakresie, ponieważ skarga taka stanowi środek procesowy służący zwalczaniu bezczynności organu, który – pomimo wyroku Sądu – uchyla się od wykonania ciążącego na nim obowiązku (por. postanowienie NSA z 10 stycznia 2014 r., I OZ 1230/13, postanowienie WSA w Warszawie z 11 lutego 2014 r., II SO/Wa 3/14, oba publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: cbosa). Kontrola działania organu w zakresie wykonania zobowiązania nałożonego wyrokiem Sądu do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej powinna zatem odbywać się w trybie przyspieszonym, tj. z uwzględnieniem terminów określonych w art. 21 u.d.i.p.
Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. (w tej sprawie w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p.) obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy.
Z treści art. 55 § 1 oraz art. 54 § 2 p.p.s.a wynika, że wymierzenie grzywny może nastąpić, gdy spełnione są łącznie dwa warunki, tj. stwierdzenie uchybienia terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny. Wymierzając natomiast grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy.
Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, publ. cbosa). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a., bez względu na przyczyny, które za tym stały. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy w ustawowym terminie, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała NSA z 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09, publ. cbosa).
Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a., winien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Za okoliczność bezsporną w rozpatrywanej sprawie należy uznać to, iż skarga strony z 17 sierpnia 2020 r. na niewykonanie wyroku WSA w Warszawie z 4 lipca 2019 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 16/19 w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] lutego 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej wpłynęła do kancelarii organu 20 sierpnia 2020 r. Zatem organ powinien przekazać skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do 4 września 2020 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy VIII SA/Wa 828/20, pod którą to sygnaturą została zarejestrowana ww. skarga, organ przekazał komplet dokumentów 30 grudnia 2020 r. i to dopiero na wyraźne wezwanie Sądu, a więc prawie 4 miesiące po upływie terminu zakreślonego w art. 21 pkt 1 u.d.i.p.
W związku z tym, że organ nie wykonał w terminie ciążącego na nim obowiązku przekazania do Sądu skargi skarżącej z 17 sierpnia 2020 r., odpowiedzi na skargę oraz kompletnych i uporządkowanych akt sprawy, w ocenie Sądu zaistniały podstawy do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.
Grzywnę, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Miarkując wymiar grzywny Sąd uwzględnił okres zwłoki w przekazaniu akt Sądowi (prawie 4 miesiące) jak również okoliczność, że wobec organu w tutejszym Sądzie toczą się jeszcze dwie tego rodzaju sprawy (VIII SO/Wa 3/20 i VIII SO/Wa 5/20), i za adekwatne uznał nałożenie na Burmistrza grzywny w wysokości 400 (czterysta) złotych. W ocenie Sądu grzywna ta będzie wystarczająco dyscyplinująca dla organu, aby uwzględniał przestrzeganie przepisów prawa w przyszłych sprawach sądowych, których przedmiotem jest jego działanie lub zaniechanie.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd orzekł jak w punkcie 1 postanowienia na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a., art. 21 pkt 1 u.d.i.p. i art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach postępowania (wpis w kwocie 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł i opłata od pełnomocnictwa – 17 zł) orzeczono w punkcie 2 postanowienia na podstawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).