Uzasadnienie
Pismem z [...] listopada 2011 r. P. S. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na czynności Dyrektora Zespołu Szkół Muzycznych w R..
W dniu [...] grudnia 2011 r. (data złożenia na biurze podawczym) do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny z tytułu nieprzekazania jego skargi z [...] listopada 2011 r. w ustawowym terminie 30 dni.
Postanowieniem z 24 lutego 2012 r., sygn. akt VIII SO/Wa 16/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości 100 (sto) zł w związku z nieprzekazaniem Sądowi w ustawowym terminie skargi skarżącego na działanie organu. Na powyższe postanowienie organ wniósł zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i oddalenie wniosku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania.
Postanowieniem z 20 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 257/12 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w przepisanym terminie może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze, zwanej dalej p.p.s.a.), zaś sama skarga stanowi pismo procesowe, o którym mowa w art. 3 § 2 i art. 50 p.p.s.a. Przepisy te wyznaczają zakres właściwości sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Katalog zawarty w art. 3 § 2 p.p.s.a. jest katalogiem zamkniętym, zaś odesłanie do przepisów szczególnych zamieszczone w § 3 ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy przepisy te w sposób wyraźny wskazują, że dla rozpoznania sprawy właściwym będzie sąd administracyjny.
Skoro zatem z treści wniesionego przez stronę pisma wynika, iż ma ono charakter skargi powszechnej, o której mowa w art. 227 i n. Kodeksu postępowania administracyjnego, a której rozpoznanie nie leży w kognicji sądów administracyjnych, co zresztą potwierdził sam Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucając przedmiotową skargę na mocy prawomocnego postanowienia z 30 stycznia 2012 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 52/12) jako niedopuszczalną, również wniosek o wymierzenie organowi grzywny z tytułu jej nieprzekazania należało uznać za niedopuszczalny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Z tych przyczyn formalnych, jak też w związku z własną oceną prawną sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pełni podziela i przyjmuje za własną przytoczoną wyżej wykładnię prawa, dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do wskazanego obowiązku, sąd - na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Warunkiem orzeczenia w tym przedmiocie jest złożenie przez skarżącego wniosku, a postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa wyżej, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Na gruncie przedmiotowego wniosku istotnym jest, iż zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje prawa podatkowego, a także bezczynność organów w wymienionych sprawach oraz w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.
Z treści skargi, której dotyczy przedmiotowy wniosek wynika, że ma ona charakter skargi powszechnej, o której mowa w art. 227 i n. Kodeksu postępowania administracyjnego, a więc nie należy do katalogu rozstrzygnięć i aktów objętych kontrolą sądów administracyjnych. Okoliczność powyższa potwierdzona została prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 stycznia 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 52/12, odrzucającym skargę jako niedopuszczalną.
Powyższe uzasadnia przyjęcie, że również wniosek o wymierzenie organowi grzywny z tytułu nieprzekazania skargi Sądowi w terminie określonym art. 54 § 2 p.p.s.a jest niedopuszczalny.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 64 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.