Orzeczenie TK z 5 października 1994 r., W 1/94

Teza

1. Działalność sejmiku samorządowego i jego organów podlega tylko nadzorowi sprawowanemu na podstawie kryterium zgodności z prawem określonemu w art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95; zm. Dz.U. nr 32 poz. 191, nr 34 poz. 199, nr 43 poz. 253, nr 89 poz. 518, Dz.U. 1991 nr 4 poz. 18, nr 110 poz. 473, Dz.U. 1992 nr 85 poz. 428, nr 100 poz. 499, Dz.U. 1993 nr 17 poz. 78/.
2. Organem nadzoru nad działalnością sejmiku samorządowego i jego organów jest Prezes Rady Ministrów.
3. Do sejmiku samorządowego mają odpowiednio zastosowanie określone w rozdziale 10 ustawy o samorządzie terytorialnym środki nadzorcze:

• obowiązek przedstawienia w ciągu 7 dni od daty podjęcia uchwały sejmiku lub jego organów /art. 90 ust. 1/,
• stwierdzenie nieważności sprzecznej z prawem uchwały sejmiku lub jego organów /art. 91 ust. 1/,
• wstrzymanie wykonania uchwały objętej postępowaniem nadzorczym /art. 91 ust. 2/,
• skarga do sądu administracyjnego o stwierdzenie nieważności uchwały sejmiku samorządowego lub jego organów /art. 93 ust. 1/,
• orzeczenie o wydaniu uchwały z naruszeniem prawa /art. 91 ust. 4/, bądź o niezgodności uchwały z prawem /art. 94 ust. 2/.

4. W razie powtarzającego się naruszenia przez sejmik konstytucji lub ustaw Sejm na wniosek Prezesa Rady Ministrów może w drodze uchwały rozwiązać sejmik samorządowy. Rozwiązanie sejmiku jest równoznaczne z rozwiązaniem jego organów. Uprawnienie Prezesa Rady Ministrów do wyznaczania osoby pełniącej funkcję rozwiązanych organów nie ma zastosowania.
5. Rozstrzygnięcia nadzorcze Prezesa Rady Ministrów wobec sejmiku samorządowego i jego organów podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
6. Uchwała Sejmu o rozwiązaniu sejmiku samorządowego nie podlega zaskarżeniu.