Orzeczenie TK z 13 czerwca 1994 r., W 3/94

Teza

1. Określenie: "dane identyfikujące funkcjonariuszy tych organów i osoby współdziałające z organami bezpieczeństwa publicznego, wykonujące zadania z zakresu wywiadu i kontrwywiadu", zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej /Dz.U. 1982 nr 40 poz. 271; zm. Dz.U. 1989 nr 34 poz. 178; Dz.U. 1990 nr 34 poz. 198/, należy rozumieć jako odnoszące się nie do wszystkich funkcjonariuszy organów ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego i osób współdziałających z organami bezpieczeństwa publicznego, lecz jedynie do tych, które wykonują zadania z zakresu wywiadu lub kontrwywiadu;
2. Pojęcie tajemnicy państwowej, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej /Dz.U. 1982 nr 40 poz. 271; zm. Dz.U. 1989 nr 34 poz. 178; Dz.U. 1990 nr 34 poz. 198/, nie obejmuje danych identyfikujących osób, które w przeszłości były funkcjonariuszami organów ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego albo które z tymi organami współdziałały, chyba że osoby te wykonywały zadania z zakresu wywiadu lub kontrwywiadu, a ujawnienie tych danych mogłoby narazić na szkodę obronność, bezpieczeństwo lub inny ważny interes Rzeczypospolitej Polskiej.