Orzeczenie TK z 16 czerwca 1993 r., W 4/93

Teza

1. Art. 1 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1991 r. - Ordynacja wyborcza do Senatu RP /t.j. Dz.U. 1991 nr 72 poz. 319/ odsyłają do odpowiedniego zastosowania przepisów ustawy Ordynacja wyborcza do Sejmu RP z dnia 28 maja 1993 r., /Dz.U. nr 45 poz. 205/, o ile przepisy ustawy - Ordynacja Wyborcza do Senatu RP, zgodnie z Ustawą Konstytucyjną z dnia 17 października 1992 r., nie stanowią inaczej;
2. Art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 2, art. 9, art. 10 ust. 3, art. 18 ust. 2, art. 21 ust. 1 Ordynacji Wyborczej do Senatu RP posyłają do odpowiedniego stosowania przepisów regulujących daną materię w Ordynacji wyborczej do Sejmu, obowiązującej w czasie wyborów do Senatu;
3. Do kandydatów na senatorów stosuje się zgodnie z art. 1 ust. 1 Ordynacji wyborczej do Senatu RP odpowiednio wymagania zawarte w art. 81 ust. 5 pkt 4 Ordynacji wyborczej do Sejmu z dnia 28 maja 1993 r.;
4. W wyborach do Senatu zgodnie z art. 1 ust. 1 Ordynacji wyborczej do Senatu stosuje się odpowiednio art. 51 ust. 2 i 4 Ordynacji wyborczej do Sejmu z dnia 28 maja 1993 r.;
5. Art. 142 ust. 2 i 3 Ordynacji wyborczej do Sejmu RP z dnia 28 maja 1993 r. nie ma zastosowania w wyborach do Senatu zgodnie z art. 1 ust. 1 w związku z art. 21 ust. 1 i 2 Ordynacji wyborczej do Senatu RP;
6. Art. 79 ust. 3 i 5 Ordynacji wyborczej do Sejmu RP z dnia 28 maja 1993 r. należy rozumieć w ten sposób, że w razie rozwiązania Sejmu z obowiązku poparcia zgłoszenia listy okręgowej podpisami wyborców są zwolnione partie, organizacje lub koalicje wyborcze, które w dniu rozwiązania Sejmu miały kluby liczące co najmniej 15 posłów; postanowienia tego artykułu mają zastosowanie jedynie w wyborach do Sejmu;
7. Termin 90-dniowy, o którym jest mowa w art. 128 ust. 2 Ordynacji wyborczej do Sejmu RP z dnia 28 maja 1993 r. jest terminem zawitym.