Art. 312 ust. 1 Prawo wodne
Aktualne brzmienie
1.Maksymalna stawka należności za:
1)żeglugę pustych statków towarowych nie może być wyższa niż 0,5 gr za jeden tonokilometr nośności wymierzonej;
2)żeglugę statków pasażerskich i wycieczkowych nie może być wyższa niż 2,5 gr za iloczyn jednego miejsca na statku i każdego kilometra przebytej drogi wodnej;
3)przewóz towarów statkami towarowymi oraz holowanie i spław drewna nie może być wyższa niż 2 gr za jeden tonokilometr;
4)za korzystanie ze śluz lub pochylni nie może być wyższa niż:
a)za jedno przejście przez śluzę lub pochylnię w godzinach od 7⁰⁰do 19⁰⁰– 35 zł ,
b)za jedno przejście przez śluzę lub pochylnię w godzinach od 19⁰⁰do 7⁰⁰– 70 zł .
Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 10.09.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.
Powiązane przepisy
- art. 306 ust. 1 definicjaNależności za korzystanie ze śródlądowych dróg wodnych i ich odcinków oraz urządzeń wodnych stanowiących własność Skarbu Państwa, usytuowanych na śródlądowych wodach powierzchniowych, zwane dalej „należnościami”, ponosi …