2)określenie wysokości składek odpowiadających poszczególnym świadczeniom podstawowym i dodatkowym, o ile w umowie występuje podział świadczeń na świadczenie podstawowe i dodatkowe;
3)zasady ustalania świadczeń należnych z tytułu umowy, w szczególności sposób kalkulacji i przyznawania premii, rabatów i udziału w zyskach ubezpieczonego, określenie stopy technicznej, wskazanie wartości wykupu oraz wysokości sumy ubezpieczenia w przypadku zmiany umowy ubezpieczenia na bezskładkową, o ile są one gwarantowane, określenie kosztów oraz innych obciążeń pobieranych przez zakład ubezpieczeń przy wypłacie świadczeń;
4)opis tych czynników w metodach kalkulacji rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów rachunkowości, które mogą mieć wpływ na zmianę wysokości świadczenia zakładu ubezpieczeń lub wartości wykupu ubezpieczenia;
6)wskazanie miejsca ujawnienia sprawozdania o wypłacalności i kondycji finansowej zakładu ubezpieczeń.
Prostym językiem
Przepis dotyczy umów ubezpieczenia na życie (dział I załącznika do ustawy). Zakład ubezpieczeń musi w umowie zawrzeć definicje świadczeń, wysokość składek, zasady ustalania świadczeń, czynniki wpływające na ich wysokość, przepisy o opodatkowaniu oraz miejsce publikacji sprawozdania o wypłacalności. Przed zmianą umowy lub prawa właściwego zakład musi poinformować ubezpieczającego o wpływie zmian na świadczenia. Raz w roku zakład informuje o wysokości świadczeń i wartości wykupu, jeśli ulegają zmianie, a pierwsza taka informacja trafia między 10 a 14 miesiącem od zawarcia umowy. Przy ubezpieczeniu na cudzy rachunek (np. grupowym) ubezpieczający przekazuje te informacje ubezpieczonemu, a zakład robi to na żądanie ubezpieczonego.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.